رمزگشایی نشانه های زبان بدن در پرتره های استودیویی

مهم ترین راه ارتباطی انسان با محیط اطراف خود زبان بدن است. بدن نخستین چیزی است که انسان با آن جهان پیرامون خود را درک می کند و به کمک آن خود را بیان می نماید. احساسات درونی انسان اعم از شادی، غم و ترس به واسطه بدن نماد بیرونی پیدا کرده و به وسیله آن پیام های کوتاه هر چند نا آگاهانه به دنیا پیرامون خود می فرستد. در این فرآیند ارتباط از طریق مجموعه وسیعی از رفتارهای غیرکلامی مانند حالات چهره، حرکات و اشارات چشم، سر و دست به مخاطب خود منتقل می شود که خود دارای معانی و نشانه های مهمی می باشد. هدف از این پژوهش رمزگشایی این نشانه های شگرف در زبان بدن است. با توجه به اهمیت رمزگشایی نشانه های زبان بدن و با بهره گیری از مطالعات میدانی و کتابخانه ای، پژوهش حاضر به مطالعه رمزگشایی نشانه های زبان بدن در پرتره های استودیویی پرداخته و در پی پاسخ گویی بدین پرسش است که تجزیه و تحلیل مفاهیم زبان بدن چه جایگاهی در عکاسی معاصر دارد؟ رفتارهای غیر کلامی چگونه در عکاسی پرتره استودیویی مورد بررسی و رمزگشایی قرار می گیرد؟ فیش برداری از کتاب ها، پژوهش های معتبر، استفاده از مجلات و مقالات و همچنین تهیه پرتره های استودیویی در بخش تحقیقات مورد اهمیت بوده است. نتایج پژوهش دال بر این است هر عکس وسیله ای برای بررسی و تایید ایجاد نمای کلی از یک واقعیت است. زبان بدن همیشه در ماهیت خود به نشانه هایی اشاره می کند که دارای معنای درونی بوده و با نگاه کردن به هر عکس می توان آن را رمزگشایی کرد و به درک این حقیقت پی برد.

کلیدواژه ها:

زبان بدن ، رمزگشایی ، نشانه شناسی ، ادراک مخاطب ، پرتره استودیویی