تحلیل تطبیقی ترجمه های نامه اول نهج البلاغه حضرت علی(علیه السلام)

متن نامه اول نهج البلاغه که شامل تمجید کوفیان و تشریح علت قتل عثمان و عاملان و تحریک کنندگان اصلی بحران های سیاسی و اجتماعی دوران امام علی(ع) و تبیین مواضع ایشان و پاسخ به شبهات و دعوت از مردم کوفه برای حضور در دفاع از حق است، در حوزه اندیشه سیاسی، اجتماعی، امنیتی و دفاعی دارای گفتمانی ذوابعاد می باشد که می تواند الگوی آیین حکومت داری واقع گرا قرار گیرد؛ با این اهمیت، با تطبیق ترجمه های موجود از نامه اول نهج البلاغه، نقدهایی بر ترجمه بعضی از واژه ها، جملات و پاراگراف های مدنظر ارائه شده از این نامه به زبان فارسی توسط مترجمان، به دلیل عدم رعایت اصول ترجمه، تحت تاثیر بودن گرایش های اعتقادی، مذهبی، سیاسی و استنباطات شخصی، وارد بوده و علاوه بر اینکه خواننده را با اهداف نگارش نامه دور خواهد ساخت، بلکه می تواند شائبه نوعی تحریف در کلام حضرت امیر(ع) را در ذهن متبادر سازد؛ لذا ضروری به نظر می رسد که در ترجمه نامه مورد بحث، توجه بایسته و شایسته به عمل آید؛ در این راستا، در نوشتار زیر، ضمن بررسی تطبیقی ترجمه ها و بیان تفاوت ترجمه های مترجمان فارسی و شناخت نوع واژگان کاربردی با توجه به نوع کنش های گفتاری مترجمان، ارائه ترجمه پیشنهادی به عنوان دست آورد نوشتار با روش توصیفی-تحلیل محتوا و بافت موقعیتی متن، ارائه می گردد، و ضمن تکمیل فرازهای حذف شده از کتاب «تمام نهج البلاغه»، تحلیل صرفی-نحوی هر جمله به صورت کاربردی و همراه با نقد تطبیقی ارائه می شود تا افق های جدیدی برای فهم دقیق تر کلام نهج البلاغه و دیگر نصوص دینی فراهم آید.

کلیدواژه ها:

نهج البلاغه ، امام علی(ع) ، نامه اول ، کنش های گفتاری ، تحلیل صرفی-نحوی تطبیقی