نظم در دبیرستان بر اساس نظریه های آنری برگسون با رویکردی فلسفی-تربیتی

نظم و انضباط در نظام آموزشی، به ویژه در دوره دبیرستان، همواره از دغدغه های اصلی تعلیم و تربیت بوده است. بااین حال، درک رایج از نظم غالبا مبتنی بر رویکردی مکانیکی و کمی به زمان و رفتار است که با ماهیت سیال و پویای وجود نوجوان در تعارض قرار می گیرد. این مقاله با بهره گیری از آرای فیلسوف شهودگرای فرانسوی، آنری برگسون، به بازتعریف مفهوم نظم در دبیرستان می پردازد. برگسون با تفکیک «زمان ریاضی شده» از «دیرند» (زمان کیفی و زیسته)، و «نظم ماده» از «نظم حیات»، چشم اندازی نوین برای فهم انضباط مدرسه ای ارائه می دهد. روش پژوهش در این مقاله توصیفی-تحلیلی و مبتنی بر مطالعه آثار اصلی برگسون و تفاسیر معاصر از اندیشه اوست. یافته ها نشان می دهد که نظم مبتنی بر دیرند و شهود، به جای سرکوب خودانگیختگی نوجوانان، بستری برای شکوفایی خلاقیت و خودانضباطی درونی فراهم می آورد. مقاله در پایان، با تکیه بر مفهوم «شهود تربیتی» و «نظم حیات»، الگویی برای نظم ورزی پویا و اصیل در دبیرستان ارائه می دهد.

کلیدواژه ها:

نظم ، دیرند ، شهود ، نظم ماده ، نظم حیات ، تعلیم و تربیت