ارزیابی کیفیت تحول آفرین بر فرآیندهای مدیریت دانشگاهی و توانمندی فارغ التحصیلان در موسسات آموزش عالی

در عصر تغییرات شتابان جهانی، رویکردهای سنتی کنترل کیفیت در آموزش عالی دیگر پاسخگوی نیازهای پیچیده جامعه و بازار کار نیستند. این پژوهش باهدف بررسی «تاثیر کیفیت تحول آفرین» بر دو رکن اصلی نظام آموزش عالی، یعنی «فرآیندهای مدیریت دانشگاهی» و «توانمندی فارغ التحصیلان» انجام شده است. برخلاف مدل های استانداردشده، کیفیت تحول آفرین بر ایجاد تغییرات بنیادین در نگرش و مهارت ها تمرکز دارد. هدف: پژوهش حاضر باهدف بررسی نقش میانجی فرآیندهای مدیریت دانشگاهی در رابطه بین کیفیت تحول آفرین و توانمندی فارغ التحصیلان انجام شد. روش شناسی: این پژوهش ازنظر هدف کاربردی و ازنظر روش، توصیفی-همبستگی است. جامعه آماری شامل اساتید و دانشجویان و کارکنان بود که تعداد ۳۸۰ نفر به روش نمونه گیر تصادفی طبقه ای انتخاب شدند. ابزار گردآوری داده ها، پرسشنامه محقق ساخته با تائید روایی و پایایی (آلفای کرونباخ بالای ۰.۷۰) بود. تحلیل داده ها با استفاده از مدل سازی معادلات ساختاری و تحلیل مسیر انجام شد. یافته ها: نتایج نشان داد که کیفیت تحول آفرین اثر مثبت و معناداری بر فرآیندهای مدیریت دانشگاهی و توانمندی دانشجویان دارد. همچنین، فرآیندهای مدیریت دانشگاهی به عنوان یک متغیر میانجی، رابطه بین کیفیت و توانمندی را تقویت می کند. بااین حال، در بعد مهارت های کاربردی، شکافی بین ساختارهای مدیریتی و خروجی های توانمند مشاهده شد. نتیجه گیری: ارتقای کیفیت در آموزش عالی زمانی به توانمندی واقعی منجر می شود که مدیریت دانشگاهی از حالت وظیفه محور به رویکرد مهارتی و تحول آفرین تغییر جهت داد.

کلیدواژه ها:

کیفیت تحول آفرین ، مدیریت دانشگاهی ، توانمندی فارغ التحصیلان