ارتباط استرس های شغلی (مبتنی بر الزامات فیزیکی و روان شناختی حرفه) با اختلالات اسکلتی-عضلانی (مشکلات ارگونومیک) با نقش مداخله گر فرسودگی شغلی در آتش نشانان شهر یزد

با توجه به اهمیت و حساسیت های شغل آتش نشانی از یک سو و خطرات، آسیب ها و استرس های این حرفه از سوی دیگر، این پژوهش باهدف تعیین رابطه بین استرس شغلی (مبتنی بر الزامات فیزیکی و روان شناختی حرفه) با علائم اختلالات اسکلتی-عضلانی در آتش نشانان شهر یزد: با نقش واسطه ای فرسودگی شغلی در آتش نشانان شهر یزد انجام گرفت. روش تحقیق، همبستگی از نوع معادلات ساختاری و کاربردی بود. جامعه آماری را کارکنان بخش عملیات آتش نشانی شهرستان یزد تشکیل دادند (۱۶۰ نفر)، نمونه بر اساس جدول مورگان (۱۱۳ نفر) بود و نمونه گیری از نوع تصادفی ساده بود. از پرسشنامه های فرسودگی شغلی مسلش و جکسون (۱۹۸۶)، استرس شغلی موسسه سلامت و ایمنی انگلستان استاینمتز (HSE) (۱۹۹۰) و پرسشنامه ارگونومی راکین روک و همکاران (۱۹۸۷) استفاده شد و اطلاعات جمع آوری شده در با نرم افزار spss و pls مورد تجزیه وتحلیل قرار گرفت. یافته های تحقیق نشان داد: نقش میانجی فرسودگی شغلی با ضریب ۰.۲۴۷ تایید شد، فرسودگی شغلی از طریق افزایش فرسودگی شغلی، موجب افزایش علائم اختلالات اسکلتی-عضلانی در کارکنان می شود. همچنین، استرس شغلی بر علائم اختلالات اسکلتی-عضلانی (مشکلات ارگونومیک) با ضریب مسیر ۰.۵۹۲؛ استرس شغلی (مبتنی بر الزامات فیزیکی و روان شناختی حرفه) بر فرسودگی شغلی با ضریب مسیر ۰.۶۸۴ و فرسودگی شغلی بر علائم اختلالات اسکلتی-عضلانی (مشکلات ارگونومیک) با ضریب مسیر ۰.۴۱۷ تاثیر مثبت و معناداری داشت (p < ۰.۰۵). بنابراین، استرس و فرسودگی شغلی بر مشکلات ارگونومیک در بین آتش نشان ها تاثیر دارند و باید مداخلات آموزشی، حمایتی و درمانی در جهت کاهش استرس و فرسودگی شغلی در این حرفه به کار رود، تا اثرات منفی این عوامل در پرسنل این حرفه ی مهم و حساس کاهش یابد.

کلیدواژه ها:

تعهد شغلی ، استرس پس از سانحه ، رضایت شغلی ، کارکنان آتش نشانی