بانکداری دیجیتال: تحول نظام بانکی سنتی به یک اکوسیستم داده محور و هوشمند

صنعت بانکداری در عصر حاضر با یک گسست پارادایمی مواجه است که در آن تحول دیجیتال، از یک مزیت رقابتی به یک الزام استراتژیک برای بقا تبدیل شده است. پژوهش حاضر با هدف تبیین ساز وکارهای تحول دیجیتال، تحلیل نقش پیشران های فناورانه و بررسی پیامدهای اجتماعی- اقتصادی این گذار در نظام بانکی انجام شده است. این مطالعه با بهره گیری از روش مرور نظام مند ادبیات و تحلیل روندها، نقش کلیدی فناوری هایی نظیر هوش مصنوعی، نئوبانک ها و بانکداری باز را در بازطراحی زنجیره ارزش بانکی مورد واکاوی قرار داده است. یافته های پژوهش نشان می دهد که ادغام هوش مصنوعی و کلان داده ها، منجر به شخصی سازی هوشمند خدمات و کاهش هزینه های عملیاتی شده و مسیر را برای تحقق «بانکداری نامرئی» هموار کرده است؛ وضعیتی که در آن خدمات مالی در پس زمینه زندگی دیجیتال، کاربر محو شده و به صورت خودکار ارائه می گردند. همچنین نتایج حاکی از آن است که این تحول در کنار ارتقای شمول مالی و عدالت اجتماعی، با چالش های جدی در حوزه های امنیت سایبری، زیرساخت های میراثی و شکاف های هدایت پذیر روبروست. در نهایت، این پژوهش مدل «هم آفرینی ارزش» میان بانک های سنتی و فین تک ها را به عنوان راهکار بهینه برای مدیریت گذار به اکوسیستم های نرم افزاری پیشنهاد می دهد.

کلیدواژه ها:

بانکداری دیجیتال ، تحول دیجیتال ، بانکداری نامرئی ، نئو بانک ، بانکداری باز