گذار از مدیریت آموزش به مدیریت یادگیری و توسعه: ارائه چارچوبی یکپارچه مبتنی بر استانداردهای ISO ۱۰۰۱۵، ISO ۳۰۴۲۲ و ISO/TS ۳۰۴۳۷

برداشت رایج در بخشی از سازمان ها، استاندارد ISO ۱۰۰۱۵ را به تنهایی چارچوب جامع آموزش سازمانی می داند؛ برداشتی که با تحول مفهوم آموزش به یادگیری و توسعه و انتشار استانداردهای جدید خانواده مدیریت منابع انسانی نیازمند بازخوانی است. هدف پژوهش حاضر، تبیین تقسیم کار و ارتباط مکمل میان ISO ۱۰۰۱۵:۲۰۱۹، ISO ۳۰۴۲۲:۲۰۲۲ و ISO/TS ۳۰۴۳۷:۲۰۲۳ و ارائه چارچوبی قابل اجرا برای گذار از آموزش دوره محور به یادگیری و توسعه داده محور است. پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نظر روش، کیفی، مروری تحلیلی و مبتنی بر تحلیل محتوای تطبیقی اسناد است. گزاره های مرتبط با شایستگی، راهبرد، انواع یادگیری، نقش مدیران، انتقال، ارزیابی و گزارش دهی استخراج، کدگذاری و در محورهای مشترک مقایسه شدند. یافته ها نشان داد ISO ۱۰۰۱۵ همچنان معتبر و مفید است، اما کانون نسخه جاری آن مدیریت شایستگی و توسعه افراد از منظر مدیریت کیفیت است. ISO ۳۰۴۲۲ چارچوب تخصصی تری برای سازمان دهی یادگیری رسمی و غیررسمی، پاسخ به نیازهای حال و آینده، مشارکت مدیران و پیوند یادگیری با راهبرد فراهم می کند. ISO/TS ۳۰۴۳۷ نیز با تفکیک سنجه های کارایی، اثربخشی و پیامد، سنجش و گزارش دهی این نظام را تکمیل می سازد. بر پایه یافته ها، چارچوبی سه لایه شامل مدیریت شایستگی، مدیریت یادگیری و توسعه، و سنجش و گزارش دهی پیشنهاد شد. کاربرد مدیریتی چارچوب در تغییر ماموریت واحد آموزش، اتصال نیازسنجی به شایستگی و عملکرد، تقویت انتقال یادگیری و طراحی داشبورد متوازن است. نتیجه آنکه استفاده یکپارچه از سه استاندارد، منطقی تر از انتخاب حذفی میان آن هاست.

کلیدواژه ها:

مدیریت یادگیری و توسعه ، مدیریت شایستگی ، آموزش سازمانی ، ISO ۱۰۰۱۵ ، ISO ۳۰۴۲۲ ، ISO/TS ۳۰۴۳۷