تاب آوری و کمال گرایی؛ پیشران های عملکرد شغلی مربیان آموزش فنی وحرفه ای در مسیر توسعه منابع انسانی پایدار

در نظام های توسعه محور، ارتقای اثربخشی منابع انسانی آموزش فنی و حرفه ای نیازمند تحلیل دقیق سازوکارهای روان شناختی پیش بین کارکرد شغلی مربیان است. پژوهش حاضر با هدف بررسی رابطه ساختاری کمال گرایی و تاب آوری با عملکرد شغلی مربیان فنی و حرفه ای استان خراسان شمالی انجام شد. روش پژوهش توصیفی از نوع همبستگی بود. جامعه آماری را ۳۰۰ نفر از مربیان تشکیل دادند که از میان آن ها ۱۷۰ نفر با روش نمونه گیری تصادفی ساده انتخاب شدند. داده ها با استفاده از مقیاس کمال گرایی فراست (FMPS)، شاخص تاب آوری کانر-دیویدسون (CD-RISC) و پرسشنامه عملکرد شغلی ساعتچی گردآوری گردید که روایی و پایایی آن ها با روش های روان سنجی تایید شد. تحلیل داده ها با آزمون ضریب همبستگی پیرسون و تحلیل رگرسیون چندگانه انجام گرفت. یافته ها حاکی از رابطه مثبت و معنادار کمال گرایی و تاب آوری با عملکرد شغلی مربیان بود (p<۰.۰۵)، (r=۰/۶۹۸). همچنین نتایج تحلیل رگرسیون نشان داد که متغیرهای پیش بین (تاب آوری و کمال گرایی) قادرند سهم معناداری از واریانس عملکرد شغلی را تبیین نمایند. بر اساس این نتایج، تاب آوری به عنوان سپر حفاظتی در برابر تنش های آموزشی و کمال گرایی سازگار به عنوان نیروی محرک تلاش، نقشی تعیین کننده در بهره وری ایفا می کنند. پیشنهاد می شود سیاست گذاران آموزشی با تدوین برنامه های مداخله ای جهت تقویت تاب آوری و هدایت کمال گرایی به سمت ابعاد جامعه پسند و سازنده، بستر ارتقای عملکرد حرفه ای مربیان را فراهم آورند.

کلیدواژه ها:

آموزش فنی و حرفه ای ، عملکرد شغلی ، تاب آوری ، کمال گرایی ، بهره وری سازمانی