رهبری تحول آفرین و تاثیر آن بر بهره وری نیروی کار

هدف: پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر رهبری تحول آفرین بر بهره وری نیروی کار در سازمان های خدماتی انجام شده است. روش: این تحقیق از نظر هدف، کاربردی و از نظر روش، توصیفی-همبستگی می باشد. جامعه آماری پژوهش شامل کلیه کارکنان یک سازمان خدماتی به تعداد ۴۵۰ نفر بود که با استفاده از فرمول کوکران، نمونه ای به حجم ۲۰۷ نفر به روش تصادفی طبقه ای انتخاب گردید. برای جمع آوری داده ها از پرسشنامه استاندارد رهبری تحول آفرین باس و آولیو (MLQ) و پرسشنامه بهره وری نیروی کار هرسی و گلداسمیت استفاده شد. پایایی ابزارها با استفاده از ضریب آلفای کرونباخ به ترتیب ۰/۸۹ و ۰/۸۶ برآورد گردید. داده ها با استفاده از نرم افزار SPSS نسخه ۲۶ و با بهره گیری از آزمون های همبستگی پیرسون و رگرسیون چندگانه تحلیل شدند. یافته ها: نتایج نشان داد که بین رهبری تحول آفرین و بهره وری نیروی کار رابطه مثبت و معناداری (r=۰/۷۲, p<۰/۰۰۱) وجود دارد. همچنین ابعاد چهارگانه رهبری تحول آفرین شامل نفوذ آرمانی، ترغیب ذهنی، انگیزش الهام بخش و ملاحظات فردی، همگی تاثیر مثبت و معناداری بر بهره وری نیروی کار داشتند که در این میان، بعد ملاحظات فردی (β=۰/۴۱) قوی ترین پیش بینی کننده بهره وری بود. نتیجه گیری: بر اساس یافته ها، سبک رهبری تحول آفرین می تواند نقش موثری در ارتقای بهره وری نیروی کار ایفا کند. بنابراین به مدیران سازمان ها توصیه می شود با اتخاذ رویکردهای تحول آفرین و توجه به نیازهای فردی کارکنان، زمینه بهبود عملکرد و بهره وری را فراهم آورند.

کلیدواژه ها:

رهبری تحول آفرین ، بهره وری نیروی کار ، نفوذ آرمانی ، ملاحظات فردی ، انگیزش الهام بخش