ارزیابی و اولویت بندی استراتژی های کاهش انتشار کربن در اقتصاد چرخشی به منظور پایداری زیست محیطی

تبدیل نظام اقتصادی به یک اقتصاد چرخشی امری ناگزیر است، چرا که آن را می توان راهکار اصلی مبارزه با تغییرات اقلیمی و کاهش انتشار دی اکسید کربن در ایران به حساب آورد. با این حال، این فرایند با دشواری های اجتناب ناپذیری همراه خواهد بود. برای عملکرد بلندمدت اقتصاد چرخشی، پرداختن به چالش های پیش رو و غلبه بر آن ها اهمیت ویژه ای دارد. در پژوهش حاضر از روش فرآیند تحلیل سلسله مراتبی فازی برای تعیین چالش های اصلی و فرعی/زیرچالش ها در زمینه اقتصاد چرخشی و توانایی آن برای حل معضل افزایش سطوح انتشار دی اکسید کربن استفاده شده است. در ادامه، مطالعه بر روی موضوع پژوهش با روش ویکور فازی برای ارزیابی راهکارهای استراتژیک که مانع استفاده بهینه از اقتصاد چرخشی در جهت آینده ای سبز می شوند، صورت گرفته است. براساس یافته های فرآیند سلسله مراتبی فازی مهمترین چالش، مدیریت دفع پسماند است. پیچیدگی های موجود در قوانین و سیاست ها و نیز ملاحظات سرمایه گذاری و هزینه های مالی را باید به عنوان چالش های کلیدی بعدی نام برد. نتایج نشان داد که حمایت های ناشی از سیاست گذاری و قانون، کاهش پسماند و نبود پسماند/پسماند صفر و بازیافت و به یافت مواد از مهمترین رویکردها در خصوص کاهش انتشار کربن از طریق اقتصاد چرخشی برای پایداری زیست محیطی در ایران محسوب می گردد. خروجی این یافته ها بیانگر آن است که آنچه در کشور ایران منجر به کاهش قابل ملاحظه انتشار کربن می شود، بحث نیاز اساسی به چارچوب های مبتنی بر سیاست گذاری متناسب در راستای گسترش اجرای استراتژی های اقتصاد چرخشی و انگیزه های مالی آن است.

کلیدواژه ها:

تغییرات اقلیمی ، انتشار کربن ، اقتصاد چرخشی ، پایداری زیست محیطی ، استراتژی/راهبردها