رابطه بین پارانوئید سازمانی و عدالت سازمانی

این پژوهش به بررسی رابطه میان پارانوئید سازمانی و عدالت سازمانی در میان کارکنان پرداخته است. پارانوئید سازمانی، به عنوان الگویی فراگیر از سوءظن و بی اعتمادی نسبت به انگیزه، نیات و اقدامات دیگران در محیط کار تعریف می شود. عدالت سازمانی نیز به ادراک کارکنان از انصاف در توزیع منابع، اجرای رویه ها و کیفیت تعاملات میان فردی اطلاق می گردد. با توجه به مبانی نظری، انتظار می رود که این دو سازه رابطه معکوسی داشته باشند؛ بی عدالتی ادراک شده می تواند به پارانوئید دامن زده و از سوی دیگر، پارانوئید می تواند مانع از ادراک صحیح عدالت شود. در این مطالعه، با استفاده از روش تحقیق توصیفی-همبستگی و آزمون آماری پیرسون، رابطه بین سه بعد پارانوئید سازمانی (مبتنی بر باور، احساس، و رفتار) و عدالت سازمانی (شامل ابعاد توزیعی، رویه ای، بین فردی و اطلاعاتی) در میان کارکنان سنجیده شد. نتایج حاصل از تحلیل داده ها نشان دهنده وجود یک رابطه آماری معنادار و معکوس (r < ۰؛ Sig. < ۰.۰۵) بین پارانوئید سازمانی و عدالت سازمانی بود. این یافته موید این فرضیه است که با افزایش سطح پارانوئید در کارکنان، ادراک آن ها از عدالت سازمانی کاهش می یابد. این نتیجه گیری حاکی از آن است که پارانوئید سازمانی به عنوان یک عامل تضعیف کننده ادراک عدالت عمل می کند و می تواند به کاهش اعتماد، افزایش رفتارهای اجتنابی و تفسیر منفی از اقدامات سازمانی منجر شود. بنابراین، ایجاد محیطی مبتنی بر اعتماد، شفافیت و انصاف، نقشی حیاتی در کاهش پارانوئید و ارتقاء ادراک عدالت ایفا می کند که در نهایت به بهبود عملکرد و سلامت سازمانی خواهد انجامید. پیشنهاد می شود سازمان ها با تمرکز بر تقویت عدالت رویه ای، تعاملی و ارتباطات شفاف، به کاهش سطوح پارانوئید و افزایش حس اعتماد و امنیت روانی در میان کارکنان خود بپردازند.

کلیدواژه ها:

پارانوئید سازمانی ، عدالت سازمانی ، پارانوئید سازمانی مبتنی بر باور ، پارانوئید سازمانی مبتنی بر احساس ، پارانوئید سازمانی مبتنی بر رفتار