حکمرانی خوب شهری و ارزیابی عملکرد مدیریت شهری و ارتباط آن با کیفیت زندگی شهری و سرمایه اجتماعی

امروزه چالش های نظام های شهری و اهمیت توسعه پایدار شهری، تغییراتی را در پارادایم های مدیریت شهری و ارائه خدمات شهری ایجاد کرده است. این تغییر پارادایم منجر به غلبه رویکرد حکمرانی خوب شهری، به عنوان مناسب ترین و موثرترین روش برای مدیریت شهرهای امروزی شده است. در مدیریت شهری، این رویکرد که مبتنی بر توسعه پایدار دموکراتیک و برابری گرایانه است، برای تاثیرگذاری بر همه بازیگران در مدیریت شهری و همچنین برآورده کردن همه نیازهای شهروندان به کار گرفته می شود. امروزه شهرها به رویکرد مدیریتی جدیدی به نام حکمرانی خوب شهری دست یافته اند. از آنجایی که شوراهای شهر و شهرداری ها از مهم ترین نهادهای مدیریت شهری در ایران محسوب می شوند، هدف پژوهش حاضر ارزیابی عملکرد مدیریت شهری در چارچوب حکمرانی خوب و رابطه آن با سرمایه اجتماعی و کیفیت زندگی شهری است. جامعه آماری شامل شهروندان بالای ۱۸ سال شهر بانه در سال ۱۴۰۳ است. حجم نمونه با استفاده از فرمول کوکران ۴۰۰ نفر برآورد شده است. نمونه ها با استفاده از تکنیک نمونه گیری خوشه ای چند مرحله ای انتخاب شده اند. یافته ها نشان می دهد که شاخص های حکمرانی خوب شهری (شامل پاسخگویی و مسئولیت پذیری، شفافیت، حاکمیت قانون، کارایی و اثربخشی و مشارکت) در سطح مطلوبی نیستند و مدیریت شهری (شورای شهر و شهرداری) نتوانسته است حکمرانی خوب شهری را محقق کند. علاوه بر این، سرمایه اجتماعی (اعتماد اجتماعی و مشارکت اجتماعی) و کیفیت زندگی شهری با حکمرانی خوب شهری همبستگی مثبت دارند. متغیرهای سرمایه اجتماعی و کیفیت زندگی شهری به ترتیب ۰.۴۲ و ۰.۴۵ بر حکمرانی خوب شهری تاثیر می گذارند.

کلیدواژه ها:

حکمرانی خوب شهری ، مدیریت شهری ، کیفیت زندگی شهری ، سرمایه اجتماعی ، شهر بانه