تاثیر تئاتر کلاسی بر فرآیند یاددهی – یادگیری با تکیه بر نظریه ساخت گرایانه

امروزه متولیان تعلیم و تربیت دریافته اند که تسهیل امر آموزش در گرو تلفیق خلاقیت، جذابیت و ثمربخشی با فرآیند تعلیم و تربیت است و به بهره گیری از شاخه های هنرهای هفت گانه و به ویژه نمایش به عنوان یک هنر ترکیبی روی آورده اند. با این رویکرد، هدف از پژوهش حاضر، تبیین ابعاد و مولفه های تئاتر کلاسی با تکیه بر نظریه ی ساخت گرایانه در غنی سازی فرآیند یاددهی و یادگیری بود. این پژوهش از لحاظ هدف، کاربردی است و از لحاظ مبانی، مبتنی بر پارادایم تفسیری است. روش پژوهش کیفی و راهبرد مورد استفاده، مرور مقالات و اسناد کتابخانه ای و تحلیل منابع و مقالات پژوهشی است و با استناد به رویکردهای ساخت گرایانه در تبیین اهداف آموزش، به تاثیر تئاتر کلاسی در غنی کردن فرآیند امر یاددهی – یادگیری در دانش آموزان پرداخته است. یافته های کتابخانه ای بیانگر افزایش جذابیت، درک بهتر مفاهیم و تغییر در ذائقه ی یادگیری و کسب دانش توسط دانش آموزان است. این یافته ها برای طراحی و اجرای تئاترهای کلاسی چشم اندازی عملی ارائه می دهد که می تواند توسعه ی فردی و تحصیلی دانش آموزان را تسهیل کند و زمینه ساز پژوهش های عملی گردد.

کلیدواژه ها:

تئاترکلاسی ، نمایش ، ساخت گرایی