بایدها و نبایدهای درام در مدرسه یا نمایش مدرسه ای

این مقاله تلاشی است برای بازخوانی وضعیت موجود تئاتر مدرسه ای، با تمرکز بر جوهر نمایش؛ آن عنصر بنیادین و زنده ای که موجب استمرار و بقا ی آن در محیط مدرسه شده است، حتی در شرایطی که ساختارهای رسمی آموزش و پرورش، حمایت گر آن نبوده اند. برخلاف جریان رایج پژوهش هایی که نمایش را صرفا ابزاری برای آموزش مهارت های عمومی تلقی می کنند، در این مقاله بر آنیم که نمایش، پیش از آن که وسیله ای آموزشی باشد، یک نیاز وجودی است؛ امکانی برای ابراز خود، تجربه ی دیگر بودن، و آفرینش معنا در بستری زنده. هدف، فهم این نکته است که دانش آموز چگونه از رهگذر نمایش، به بازیابی خود، تقویت اعتماد به نفس و تجربه ی حضور در جمع می رسد. همچنین، فرهنگ مدرسه ای و نسبت آن با نمایش، از منظر تربیتی و حکمرانی فرهنگی، مورد تحلیل قرار گرفته است. در نهایت این پرسش مطرح می شود که آیا سیاست های فعلی، در سطح اجرا، برای اعتلای تئاتر مدرسه ای کفایت دارند یا نه؟

کلیدواژه ها:

تئاتر مدرسه ای ، جوهر نمایش ، فرهنگ مدرسه ای ، حکمرانی فرهنگی ، اعتلای تئاتر