چالش ها و فرصت های پیاده سازی تئاتر درسی در برنامه درسی ابتدایی

این پژوهش با هدف شناسایی چالش ها و فرصت های پیاده سازی تئاتر درسی در برنامه درسی ابتدایی ایران، با تاکید بر استفاده از عناصر فرهنگی بومی، انجام شد. داده ها از طریق مصاحبه های نیمه ساختارمند با ۲۰ معلم و ۱۰ مدیر، پرسشنامه محقق ساخته با ۴۶ پاسخ (نرخ بازگشت ۹۲%) از معلمان ۱۰ مدرسه ابتدایی مشهد، و مشاهده غیرمشارکت کننده در ۵ کلاس درس جمع آوری شدند. تحلیل کیفی با MAXQDA و تحلیل کمی با SPSS نسخه ۲۶ انجام گرفت. یافته های کیفی چهار مقوله اصلی را شناسایی کرد: موانع ساختاری (برنامه درسی فشرده، کمبود منابع، ۹۳.۳%)، موانع آموزشی (کمبود مهارت معلمان، ۸۶.۷%)، فرصت های آموزشی (افزایش انگیزه، اعتمادبه نفس، مهارت های اجتماعی، ۹۰%)، و فرصت های فرهنگی (استفاده از شاهنامه و تعزیه، ۷۶.۷%). یافته های کمی نشان داد میانگین تاثیر تئاتر درسی بر انگیزه ۴.۲ (۸۴%)، اعتمادبه نفس ۴.۰ (۸۰%)، و مهارت های اجتماعی ۴.۱ (۸۲%) است، درحالی که شدت موانع ۴.۳ (۸۶%) بود. همبستگی انگیزه و مشارکت (r=۰.۷۲, p=۰.۰۰۲) و تفاوت نگرش معلمان غیردولتی و دولتی (t=۲.۵۱, p=۰.۰۱۶) تایید شد. مثلث سازی داده ها همخوانی بالای یافته ها را نشان داد، با توافق ۸۰-۹۳.۳% در مصاحبه ها، میانگین های ۴.۰-۴.۳ در پرسشنامه ها، و مشاهدات ۴۰-۸۴%. نتایج حاکی از پتانسیل بالای تئاتر درسی برای بهبود یادگیری و تقویت هویت فرهنگی است، اما موانع ساختاری و آموزشی نیازمند آموزش معلمان، اصلاح برنامه درسی، و حمایت سیاستی هستند.

کلیدواژه ها:

تئاتر درسی ، برنامه درسی ابتدایی ، عناصر بومی ، چالش ها ، فرصت ها