بررسی جایگاه زنان در موسیقی حاشیه خلیج فارس

موسیقی نواحی جنوب ایران، به عنوان بخشی از هویت فرهنگی منطقه حاشیه خلیج فارس، همواره عرصه ای مردانه تلقی شده و نقش زنان در آن کمتر مورد توجه پژوهشگران قرار گرفته است. این مقاله با رویکردی انسان شناختی و جامعه شناختی به بررسی جایگاه زنان در موسیقی بوشهر، بندرعباس، میناب و آبادان می پردازد. یافته ها نشان می دهد که زنان علیرغم غیبت در اجراهای عمومی، نقش محوری در حفظ و انتقال موسیقی در فضاهای خصوصی و آیین های زنانه داشته اند. این پژوهش بر اساس نظریه های انسان شناسی موسیقی (مریام، ۱۹۶۴)، جامعه شناسی هنر و نظریه های جنسیت در هنر، به تحلیل کارکردهای اجتماعی موسیقی زنان و موانع فرهنگی-اجتماعی حضور عمومی آن ها می پردازد. همچنین با بهره گیری از پژوهش های میدانی انجام شده در بوشهر، میناب و هرمزگان، ابعاد پنهان این حضور در آیین های سوگواری، عروسی و ترانه های کاری واکاوی شده است.

کلیدواژه ها:

موسیقی نواحی جنوب ، زنان و موسیقی ، بندرعباس ، خلیج فارس ، انسان شناسی موسیقی