نقش آمیگدال در اختلالات طیف اوتیسم مروری تحلیلی بر شواهد ساختاری عملکردی و شبکه ای با تاکید بر پیامدهای رفتاری

سال انتشار: 1405
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 11

فایل این مقاله در 20 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

BCBCN10_049

تاریخ نمایه سازی: 22 شهریور 1405

چکیده مقاله:

اختلال طیف اوتیسم (ASD) یک اختلال نوروتکاملی ناهمگن است که با نقص در تعاملات، اجتماعی ارتباطات و الگوهای رفتاری تکراری شناخته می شود. در سال های اخیر آمیگدال به عنوان یکی از مهمترین ساختارهای درگیر در پردازش هیجانی و اجتماعی مورد توجه قرار گرفته است اما یافته های مربوط به نقش آن در ASD همواره یکدست نبوده اند. هدف از این مطالعه مرور و تحلیل شواهد ساختاری عملکردی و شبکه ای مرتبط با آمیگدال در ASD و بررسی ارتباط آن با پیامدهای رفتاری و هیجانی بود. این پژوهش به روش مروری انجام شد و منابع علمی منتشر شده در پایگاه های اطلاعاتی معتبر بین المللی طی سال های اخیر مورد بررسی قرار گرفتند. مطالعات منتخب با تمرکز بر یافته های تصویربرداری عصبی، داده های نوروتکاملی، شواهد ژنتیکی و اپی ژنتیکی و مدل های نظری مرتبط با عملکرد آمیگدال تحلیل شدند. یافته ها نشان دادند که تغییرات آمیگدال در ASD ماهیتی پویا، ناهمگن و وابسته به مرحله رشد دارند. شواهد تصویربرداری الگوهای متفاوتی از تغییرات ساختاری، فعالیت کارکردی و اتصال پذیری شبکه ای آمیگدال را گزارش کردند که تحت تاثیر عواملی مانند سن، اضطراب، همبود، ویژگی های فردی و تفاوت های زیستی قرار داشتند، همچنین اختلال در تعامل آمیگدال با قشر پیش پیشانی و سایر اجزای شبکه اجتماعی هیجانی با دشواری های پردازش اجتماعی، تنظیم هیجان و شناخت اجتماعی ارتباط داشت. شواهد ژنتیکی و اپی ژنتیکی نیز نشان دادند که تغییرات در مسیرهای تنظیم سیناپسی، تعادل تحریک-مهار و تعامل ژن-محیط می توانند در شکل گیری ناهنجاری های مرتبط با آمیگدال نقش داشته باشند. در مجموع نتایج این مطالعه نشان داد که آمیگدال را نمی توان به عنوان یک عامل منفرد در پاتوفیزیولوژی ASD در نظر گرفت بلکه این ساختار به عنوان یک گره کلیدی در شبکه ای چندسطحی از فرایندهای نوروتکاملی، هیجانی و اجتماعی عمل می کند. بنابراین تبیین دقیق تر ناهمگنی بالینی ASD مستلزم رویکردی تلفیقی است که عوامل ساختاری، شبکه ای، مولکولی و رشدی را به طور همزمان مدنظر قرار دهد. چنین دیدگاهی می تواند زمینه را برای توسعه زیست نشانگرهای دقیق تر و مداخلات شخصی سازی شده در آینده فراهم سازد.

کلیدواژه ها:

اختلال طیف اوتیسم (ASD) ، آمیگدال ، اتصال پذیری شبکه ای ، پردازش اجتماعی-هیجانی ، اضطراب همبود ، نوروتکامل ، تصویربرداری عصبی

نویسندگان

نگار شاهی

دبیرستان فرزانگان ۴ سازمان ملی پرورش استعدادهای درخشان (سمپاد) تهران

فرد زینب مسلمی

دبیرستان فرزانگان ۴ سازمان ملی پرورش استعدادهای درخشان (سمپاد) تهران

زهرا عرفانی مقدم

دبیر پژوهش سازمان ملی پرورش استعدادهای درخشان (سمپاد) دکترای اصلاح نباتات - ژنتیک بیومتری