ارزیابی وضعیت استرس اکسیداتیو و پراکسیداسیون لیپیدی در افراد چاق از طریق سنجش شاخصهای MDA و TAC

مقدمه: چاقی یک اختلال پیچیده متابولیکی است که با طیف وسیعی از تغییرات التهابی و متابولیکی همراه میباشد. یکی از مکانیسم های اصلی در پاتوژنز چاقی افزایش استرس اکسیداتیو سیستمیک ناشی از عدم تعادل بین تولید گونه های فعال اکسیژن (ROS) و سیستم دفاع آنتی اکسیدانی بدن است. تداوم این عدم تعادل میتواند منجر به آسیب اکسیداتیو به مولکول های زیستی و افزایش خطر بروز عوارض مرتبط با چاقی شود. هدف این مطالعه، بررسی و مقایسه دو شاخص مهم استرس اکسیداتیو شامل مالون دی آلدئید (MDA) به عنوان نشانگر پراکسیداسیون لیپیدی و ظرفیت تام آنتی اکسیدانی (TAC) به عنوان شاخصی از وضعیت دفاع آنتی اکسیدانی بدن در افراد چاق و سالم بود. روش ها: این مطالعه موردی-شاهدی بر روی ۸۰ شرکت کننده شامل ۴۰ فرد مبتلا به چاقی (BMI ≥ ۳۰ kg/m۲) و ۴۰ فرد سالم انجام شد. نمونه های پلاسمایی پس از ناشتایی شبانه جمع آوری و سطوح MDA و TAC با استفاده از کیت های اختصاصی و روش رنگ سنجی اندازه گیری شدند. داده ها با استفاده از آزمون تی مستقل تحلیل شدند. نتایج: سطح MDA در گروه چاق به طور معنی داری بیشتر از گروه کنترل بود (۱۵.۹۲ ± ۰.۵۰ میکرومول میلی لیتر در مقابل ۶.۸۴ ± ۰.۷۲؛ p < ۰.۰۰۱). در مقابل سطح TAC در افراد چاق به طور معنی داری کمتر از گروه سالم بود (۰.۱۲ ± ۰.۲۳ در مقابل ۱۹.۵۴ ± ۰.۸۵ نانومول اکی والان ترولوکس؛ p < ۰.۰۰۱). نتیجه گیری: چاقی با افزایش استرس اکسیداتیو، تشدید پراکسیداسیون لیپیدی و کاهش ظرفیت دفاع آنتی اکسیدانی همراه است و این تغییرات می توانند زمینه ساز اختلال عملکرد سلولی و بروز عوارض متابولیکی در آینده باشند.

کلیدواژه ها:

چاقی ، استرس اکسیداتیو ، مالون دی آلدئید (MDA) ، ظرفیت تام آنتی اکسیدانی (TAC) ، پراکسیداسیون لیپید