حدود موضوع الزام به ثبت رسمی ازدواج و طلاق، راهکاری برای کاهش دعاوی اثبات نسب و مهریه

ثبت رسمی ازدواج و طلاق یکی از مهم ترین سازوکارهای حقوقی در جهت تثبیت وضعیت خانوادگی و حمایت از حقوق زوجین و فرزندان است. با وجود الزام قانونی به ثبت برخی وقایع ازدواج و طلاق، عدم ثبت رسمی این وقایع می تواند زمینه ساز بروز اختلافات و طرح دعاوی متعدد در محاکم خانواده، از جمله دعاوی اثبات نسب و دعاوی مرتبط با مهریه، شود. پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش الزام به ثبت رسمی ازدواج و طلاق در کاهش این دعاوی انجام شده است. این پژوهش از نظر هدف، کاربردی و از نظر روش، توصیفی تحلیلی بوده و اطلاعات مورد نیاز آن به شیوه کتابخانه ای و با استفاده از قوانین و مقررات، منابع فقهی و حقوقی و مطالعات مرتبط گردآوری شده است. یافته های پژوهش نشان می دهد که ثبت رسمی ازدواج با ایجاد دلیل معتبر درباره اصل رابطه زوجیت، تاریخ عقد، میزان مهریه و شروط ضمن عقد، می تواند اختلافات اثباتی میان زوجین را کاهش دهد. همچنین ثبت رسمی ازدواج، با تسهیل احراز رابطه زوجیت والدین، می تواند در فرآیند اثبات نسب و حمایت از حقوق قانونی طفل موثر باشد. از سوی دیگر، ثبت میزان و شرایط مهریه در سند رسمی، موجب تقویت موقعیت اثباتی زوجه و کاهش اختلافات مربوط به اصل و میزان مهر می شود. ثبت رسمی طلاق نیز با تثبیت انحلال نکاح و تعیین تکلیف حقوق مالی زوجین، از بروز بخشی از اختلافات پس از طلاق جلوگیری می کند. با این حال، صرف الزام قانونی برای تحقق کامل اهداف ثبت کافی نیست و تقویت ضمانت اجراها، توسعه ثبت الکترونیکی، تسهیل فرآیند ثبت و افزایش آگاهی حقوقی شهروندان ضروری است. در نهایت، می توان نتیجه گرفت که ثبت رسمی موثر ازدواج و طلاق، به عنوان یکی از ابزارهای پیشگیری حقوقی، ظرفیت قابل توجهی برای کاهش دعاوی اثبات نسب و اختلافات مرتبط با مهریه و کاهش بار دعاوی محاکم خانواده دارد.

کلیدواژه ها:

کلمات کلیدی: ثبت رسمی ازدواج ، ثبت رسمی طلاق ، اثبات نسب ، مهریه ، دعاوی خانوادگی ، سند رسمی ، پیشگیری از دعاوی.