تعامل هوش مصنوعی و هوش عاطفی چگونه معلم ،تاثیرگذارو جایگزین ناپذیر می ماند

گسترش شتابان هوش مصنوعی در نظام های آموزشی، نقش و جایگاه معلم را با تحولات اساسی مواجه ساخته است. در چنین شرایطی، این پرسش مطرح می شود که با افزایش توانایی سامانه های هوشمند در ارائه اطلاعات، تولید محتوا و پشتیبانی از فرایند یادگیری، چگونه می توان جایگاه انسانی و تاثیرگذار معلم را حفظ کرد. پژوهش حاضر با هدف بررسی تعامل هوش مصنوعی و هوش عاطفی و تبیین چگونگی حفظ نقش تاثیرگذار و جایگزین ناپذیر معلم انجام شد. این پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نظر روش توصیفی تحلیلی است و داده های مورد نیاز با استفاده از مطالعات اسنادی و کتابخانه ای گردآوری و تحلیل شدند. یافته های پژوهش نشان داد که هوش مصنوعی می تواند با تسهیل فعالیت هایی مانند تولید محتوای آموزشی، تحلیل عملکرد یادگیرندگان، ارائه بازخورد و شخصی سازی آموزش، توانمندی حرفه ای معلم را افزایش دهد؛ بااین حال، مولفه هایی همچون همدلی، برقراری ارتباط انسانی، ایجاد انگیزه، مدیریت عاطفی کلاس، حمایت روانی اجتماعی و هدایت اخلاقی همچنان به نقش انسانی معلم وابسته اند. همچنین نتایج نشان داد که هوش عاطفی می تواند عامل مهمی در حفظ جایگاه معلم در کنار فناوری های هوشمند باشد. بر این اساس، هوش مصنوعی را نباید جایگزین کامل معلم دانست، بلکه می توان آن را ابزاری برای تقویت عملکرد حرفه ای او تلقی کرد. نتیجه کلی پژوهش بیانگر آن است که آینده آموزش در گرو تقابل میان انسان و فناوری نیست، بلکه در هم افزایی هوش مصنوعی و هوش عاطفی معلم شکل می گیرد؛ به گونه ای که فناوری وظایف اطلاعاتی و پردازشی را تسهیل کرده و معلم بر ابعاد انسانی، عاطفی، تربیتی، اخلاقی و ارتباطی یادگیری تمرکز کند.

کلیدواژه ها:

کلمات کلیدی: هوش مصنوعی ، هوش عاطفی ، معلم ، نقش معلم ، آموزش ، یادگیری ، شایستگی های حرفه ای ، آموزش هوشمند.