هوش مصنوعی و پرورش تفکر منطقی: فرصت ها، چالش ها و راهبردهای آموزشی اثرات

تفکر منطقی به عنوان یکی از اهداف بنیادین نظام های آموزشی، نقشی محوری در توانایی دانش آموزان برای تحلیل مسائل، استدلال دقیق و تصمیم گیری آگاهانه ایفا می کند. با ظهور و گسترش سریع فناوری های هوش مصنوعی، به ویژه ابزارهای مولد مانند ChatGPT، پرسش های جدیدی درباره چگونگی بهره گیری از این فناوری ها در فرایند آموزش و یادگیری تفکر منطقی مطرح شده است. این مقاله با رویکردی تحلیلی و با بهره گیری از یافته های پژوهشی معاصر، به بررسی ظرفیت های هوش مصنوعی در تقویت مهارت های منطقی دانش آموزان و نیز چالش های پیش روی این کاربرد می پردازد. یافته ها نشان می دهد که استفاده هدایت شده و هدفمند از هوش مصنوعی، از طریق ارائه بازخورد شخصی سازی شده، ایجاد موقعیت های مسئله محور و به چالش کشیدن استدلال های دانش آموزان، می تواند به طور معناداری به رشد توانایی های استدلالی و مهارت های حل مسئله کمک کند. با این حال، استفاده غیرانتقادی و بدون هدایت از این ابزارها، خطر تضعیف استقلال فکری، کاهش تلاش شناختی و ایجاد وابستگی به پاسخ های آماده را به همراه دارد. مقاله نتیجه گیری می کند که اثربخشی هوش مصنوعی در این حوزه، نه به خودی خود فناوری، بلکه به کیفیت طراحی آموزشی، نقش فعال معلم به عنوان هدایت گر، و ایجاد تعادل میان بهره گیری از ابزار و پرورش توانایی های شناختی بنیادین وابسته است.واژگان کلیدی: مدرسه،تفکر منطقی، دانش آموزان.