هوش مصنوعی در شبکه: چارچوب مفهومی، چالش ها و فرصت ها

چکیده فارسیرشد تصاعدی پیچیدگی شبکه ها، گسترش دستگاه های اینترنت اشیاء (IoT) و ظهور شبکه های نسل پنجم (۵G) و ششم (۶G)، چالش های بی سابقه ای را برای پارادایم های سنتی مدیریت شبکه ایجاد کرده است. در این زمینه، هوش مصنوعی (AI) به عنوان یک پارادایم تحول آفرین ظهور کرده که نحوه طراحی، بهره برداری، بهینه سازی و تامین امنیت شبکه ها را به طور بنیادین دگرگون ساخته است. پژوهش حاضر با هدف بررسی کاربرد تکنیک های هوش مصنوعی در شبکه های کامپیوتری، شناسایی ابعاد کلیدی پذیرش AI در شبکه و تحلیل چالش ها و فرصت های مرتبط با این یکپارچه سازی انجام شده است. این تحقیق از روش شناسی کمی-توصیفی با استفاده از پرسشنامه محقق ساخته در میان ۲۲۰ متخصص فناوری اطلاعات و مهندس شبکه شاغل در سازمان های ایرانی بهره گرفته است. داده ها با استفاده از آزمون کولموگروف-اسمیرنوف برای بررسی نرمالیتی و آزمون های تی تک نمونه ای برای آزمون فرضیه ها تحلیل شدند. یافته ها نشان می دهد که فرضیه های پژوهش در خصوص نقش هوش مصنوعی در ارتقای عملکرد شبکه، بهبود امنیت، بهینه سازی مدیریت ترافیک و کاهش هزینه های عملیاتی در سطح معناداری p<۰.۰۵ مورد تایید قرار گرفتند. نتایج نشان می دهد که راه حل های مبتنی بر AI به طور معناداری در خودکارسازی شبکه، نگهداری پیش بینانه، تشخیص ناهنجاری و مسیریابی هوشمند مشارکت دارند. این مطالعه نتیجه می گیرد که با وجود مزایای قابل توجه AI در مدیریت شبکه، چالش هایی نظیر حریم داده ها، تفسیرپذیری مدل، نیازهای محاسباتی و لزوم وجود نیروی انسانی متخصص باید برای پیاده سازی موفقیت آمیز مورد توجه قرار گیرند.واژگان کلیدی: هوش مصنوعی، شبکه های کامپیوتری، یادگیری ماشین، یادگیری عمیق، امنیت شبکه، بهینه سازی شبکه، شبکه های ۵G/۶G، خودکارسازی شبکه