همسوسازی اولویت های پژوهشی معاونت پژوهش و آموزش نیروی انسانی در آموزش و پرورش با اسناد بالادستی و نیازهای بومی مناطق

معاونت پژوهش و آموزش نیروی انسانی در آموزش و پرورش، متولی توانمندسازی بیش از یک میلیون نیروی انسانی نظام آموزشی است. با این حال، رویکرد متمرکز و یکسان ساز این معاونت در تعیین اولویت های پژوهشی، منجر به ناهمخوانی میان برنامه های ملی و نیازهای بومی مناطق شده است. این پژوهش با رویکردی تحلیلی-توصیفی و بهره گیری از نظریه های حکمرانی چندسطحی و بومی سازی آموزش، به بررسی شکاف میان اسناد بالادستی (سند تحول بنیادین، برنامه هفتم توسعه) و واقعیت های اجرایی می پردازد. یافته ها نشان می دهد نظام فعلی به دلیل عدم توجه به تنوع اقلیمی، فرهنگی و اقتصادی مناطق، با چالش های جدی در اثربخشی مواجه است. در این مقاله، پس از بررسی تطبیقی مدل های موفق جهانی، یک مدل تمرکززدایی پژوهشی چندسطحی ارائه شده است. در این مدل، معاونت پژوهش از نقش تجویزکننده واحد به تنظیم گر و تسهیل گر تغییر وضعیت می دهد و به مناطق اجازه می دهد بر اساس چالش های بومی خود، اولویت های پژوهشی و آموزشی را تعیین کنند.واژگان کلیدی: معاونت پژوهش و آموزش نیروی انسانی، اسناد بالادستی، نیازهای بومی، تمرکززدایی پژوهشی، حکمرانی چندسطحی، عدالت آموزشی.