نقش هوش مصنوعی مولد در توانمندسازی معلمان مدارس چندپایه عشایری

آموزش در مدارس چندپایه عشایری به دلیل تنوع پایه های تحصیلی در یک فضای آموزشی واحد، شرایط اقلیمی سخت، و محدودیت های زیرساختی، یکی از پیچیده ترین محیط های یاددهی-یادگیری است. معلمان این مدارس همواره با چالش «کمبود زمان» و «بار شناختی بالا» برای طراحی طرح درس های متمایز و شخصی سازی شده مواجه هستند. با بلوغ فناوری های هوش مصنوعی مولد (Generative AI) تا سال ۲۰۲۶ و ظهور مدل های زبانی بزرگ آفلاین و لبه ای (Edge AI)، فرصت بی سابقه ای برای توانمندسازی این معلمان فراهم شده است. این مقاله با رویکردی مفهومی-تحلیلی، به بررسی نقش هوش مصنوعی مولد در کمک به معلمان چندپایه عشایری برای تولید طرح درس های شخصی سازی شده می پردازد. یافته ها نشان می دهد که ادغام هوش مصنوعی در فرآیند طراحی آموزشی، از طریق چهار مرحله «تحلیل بافتار یادگیری»، «تولید طرح درس تلفیقی چندپایه»، «بومی سازی محتوایی بر اساس زیست بوم عشایری» و «طراحی ارزیابی های چندسطحی»، می تواند بار شناختی معلم را کاهش داده و زمان او را برای تعامل انسانی با دانش آموزان آزاد کند. در نهایت، چالش های زیرساختی (مانند نیاز به هوش مصنوعی آفلاین) و پیشنهاداتی برای سیاست گذاری در سازمان آموزش و پرورش عشایری ارائه شده است.کلیدواژه ها: هوش مصنوعی مولد، مدارس چندپایه، آموزش عشایری، طرح درس شخصی سازی شده، تمایز آموزشی، هوش مصنوعی لبه ای.