نقش هوش مصنوعی در شخصی سازی آموزش دانش آموزان

پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش هوش مصنوعی در شخصی سازی آموزش دانش آموزان انجام شده است. این پژوهش از نظر هدف، کاربردی و از نظر روش گردآوری داده ها، توصیفی-پیمایشی است. جامعه آماری پژوهش را کلیه دبیران مقطع متوسطه شهر تهران در سال تحصیلی ۱۴۰۳-۱۴۰۴ تشکیل می دهند که از میان آن ها ۲۸۰ نفر با استفاده از روش نمونه گیری طبقه ای تصادفی انتخاب شدند. ابزار گردآوری داده ها، پرسشنامه محقق ساخته ای بود که روایی آن توسط متخصصان فناوری آموزشی و برنامه درسی مورد تایید قرار گرفت و پایایی آن با استفاده از ضریب آلفای کرونباخ محاسبه شد (α = ۰/۹۴). نتایج آزمون کولموگروف-اسمیرنوف نشان دهنده توزیع نرمال داده ها بود و از این رو، از آزمون تی تک نمونه ای برای تحلیل داده ها استفاده شد. یافته های پژوهش نشان داد که هوش مصنوعی در شخصی سازی آموزش دانش آموزان در ابعاد شامل یادگیری تطبیقی، سیستم های آموزش هوشمند، ارائه محتوای شخصی سازی شده، تحلیل های یادگیری، بازخورد خودکار، عدالت آموزشی، پشتیبانی از معلمان، انگیزش و مشارکت دانش آموزان، بهبود نتایج یادگیری و چشم انداز آینده آموزش نقش معناداری ایفا می کند. نتایج آزمون تی تک نمونه ای نشان داد که تمامی ابعاد دارای میانگینی به طور معناداری بالاتر از مقدار آزمون (۳) هستند که این امر بیانگر نگرش مثبت معلمان نسبت به نقش هوش مصنوعی در شخصی سازی آموزش است. بر اساس یافته ها، پیشنهاد می شود که سیاست گذاران آموزشی زیرساخت های لازم برای استفاده بهینه از هوش مصنوعی در مدارس را فراهم آورند و برنامه های آموزش ضمن خدمت معلمان را در این زمینه طراحی کنند.واژگان کلیدی: هوش مصنوعی، شخصی سازی آموزش، یادگیری تطبیقی، سیستم های آموزش هوشمند، تحلیل های یادگیری