نقش هوش مصنوعی بر افزایش خودکارآمدی و توانمندی حرفه ای معلمان تحول آفرین

گسترش هوش مصنوعی در نظام های آموزشی، زمینه شکل گیری تغییرات اساسی در نقش ها، مهارت ها و شایستگی های حرفه ای معلمان را فراهم کرده است. در این میان، خودکارآمدی و توانمندی حرفه ای معلمان تحول آفرین از عوامل اساسی در موفقیت فرایندهای نوآورانه آموزشی به شمار می رود. خودکارآمدی معلم به باور او نسبت به توانایی خویش برای برنامه ریزی، اجرا و مدیریت موثر فرایند یاددهی یادگیری اشاره دارد و توانمندی حرفه ای نیز مجموعه ای از دانش، مهارت، نگرش و قابلیت های لازم برای انجام اثربخش وظایف حرفه ای است. هوش مصنوعی با فراهم کردن ابزارهایی برای تولید و تنظیم محتوای آموزشی، تحلیل عملکرد یادگیرندگان، ارائه بازخورد، شخصی سازی آموزش، تسهیل برنامه ریزی و کاهش بخشی از فعالیت های تکراری می تواند ظرفیت حرفه ای معلمان را ارتقا دهد. از سوی دیگر، استفاده هدفمند از این فناوری می تواند اعتماد معلمان به توانایی های حرفه ای خود را افزایش داده و زمینه پذیرش روش های نوآورانه را فراهم سازد. بااین حال، تاثیر هوش مصنوعی بر خودکارآمدی و توانمندی حرفه ای به میزان سواد دیجیتال، آموزش، حمایت سازمانی و توانایی معلمان در استفاده انتقادی و اخلاقی از فناوری وابسته است. هدف پژوهش حاضر بررسی نقش هوش مصنوعی در افزایش خودکارآمدی و توانمندی حرفه ای معلمان تحول آفرین است. بر اساس چارچوب مفهومی پژوهش، هوش مصنوعی زمانی می تواند به توسعه واقعی حرفه معلمی منجر شود که در کنار تجربه، قضاوت حرفه ای و ویژگی های رهبری تحول آفرین مورد استفاده قرار گیرد. بنابراین، توسعه شایستگی های مرتبط با هوش مصنوعی می تواند زمینه ساز شکل گیری معلمانی توانمند، خودباور، خلاق و آماده برای مدیریت تحولات آموزشی باشد.کلمات کلیدی:هوش مصنوعی، خودکارآمدی معلمان، توانمندی حرفه ای، معلمان تحول آفرین، شایستگی حرفه ای، فناوری آموزشی، توسعه حرفه ای، تحول آموزشی