نقش تعامل معلم و دانش آموز در کاهش اضطراب و استرس روانی در کلاس های مجازی مدارس

آموزش مجازی مدارس، در کنار فراهم کردن امکان تداوم فرایند یاددهی و یادگیری، می تواند زمینه ساز بروز اضطراب و استرس روانی در برخی دانش آموزان شود. کاهش ارتباط چهره به چهره، محدود شدن تعاملات اجتماعی، نگرانی از ارزیابی، ترس از اشتباه و احساس فاصله از معلم از جمله عواملی هستند که می توانند تجربه یادگیری را تحت تاثیر قرار دهند. پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش تعامل معلم و دانش آموز در کاهش اضطراب و استرس روانی در کلاس های مجازی مدارس انجام شده است. این پژوهش از نظر روش، تحلیلی کیفی و به شیوه کتابخانه ای انجام گرفت و اطلاعات مورد نیاز از منابع و مطالعات مرتبط با تعامل آموزشی، آموزش مجازی، اضطراب و مهارت های ارتباطی معلمان گردآوری و تحلیل شد. یافته ها نشان داد که تعامل حمایتگرانه و مستمر معلم، ایجاد فضای امن و غیرقضاوتی، ارائه بازخورد سازنده، توجه به تفاوت های فردی و فراهم کردن فرصت مشارکت فعال می تواند به کاهش نگرانی و افزایش امنیت روانی دانش آموزان کمک کند. همچنین، ارتباط دوسویه و مشارکت کلاسی موجب تقویت اعتمادبه نفس، احساس تعلق و انگیزه یادگیری می شود. بر این اساس، تقویت مهارت های ارتباطی معلمان و طراحی کلاس های مجازی تعاملی می تواند در کاهش فشارهای روانی و بهبود کیفیت یادگیری دانش آموزان موثر باشد.کلمات کلیدی: تعامل معلم و دانش آموز، اضطراب، استرس روانی، آموزش مجازی، امنیت روانی.