تاثیر معماری سنتی ایران بر طراحی داخلی مدرن

معماری سنتی ایران با پیشینه ای چند هزار ساله، یکی از غنی ترین و پایدارترین سنت های طراحی در جهان به شمار می رود. این معماری که ریشه در بنیان های فرهنگی، اقلیمی، مذهبی و فلسفی فلات ایران دارد، حاوی عناصری است که می تواند به غنای طراحی داخلی معاصر بیفزاید. پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر مولفه های معماری سنتی ایران بر طراحی داخلی مدرن و سنجش میزان توافق متخصصان این حوزه در خصوص به کارگیری این عناصر در فضاهای معاصر انجام شد. روش تحقیق توصیفی-پیمایشی بود و جامعه آماری شامل متخصصان طراحی داخلی، معماران و اعضای هیئت علمی دانشگاه های تهران، اصفهان و شیراز بود. با استفاده از نمونه گیری تصادفی طبقه ای، ۱۸۰ نفر به عنوان نمونه پژوهش انتخاب شدند. گردآوری داده ها از طریق پرسشنامه محقق ساخته ای انجام شد که روایی آن با روایی محتوایی و پایایی آن با ضریب آلفای کرونباخ ۰/۹۱ تایید شد. نتایج آزمون کولموگروف-اسمیرنوف نشان داد داده ها از توزیع نرمال برخوردارند، بنابراین از آزمون های پارامتریک شامل آزمون تی تک نمونه ای برای تحلیل داده ها استفاده شد. یافته ها نشان داد که متخصصان با به کارگیری الگوهای هندسی (گره)، حیاط مرکزی، مقرنس، ارسی ها، مصالح طبیعی نظیر آجر و خشت، و همچنین پالت رنگی برگرفته از هنر ایرانی در طراحی داخلی مدرن موافقت بالایی دارند. میانگین نمرات تمامی فرضیه های پژوهش به طور معناداری بالاتر از میانگین عددی (۳) بود که نشان دهنده نقش مثبت و موثر مولفه های معماری سنتی ایران در ارتقای کیفیت فضاهای داخلی معاصر است. نتایج این پژوهش می تواند راهنمایی برای معماران، طراحان داخلی و پژوهشگران حوزه حفظ هویت فرهنگی در عین خلق فضاهای مدرن و کارآمد باشد.

کلیدواژه ها:

واژگان کلیدی: معماری سنتی ایران ، طراحی داخلی مدرن ، الگوهای هندسی ، مقرنس ، هویت فرهنگی ، پایداری