عنوان مقاله :آموزش وپرورش انسان محور در عصر هوش مصنوعی

گسترش شتابان هوش مصنوعی، نظام های آموزشی را با فرصت ها و چالش های بنیادینی مواجه ساخته و ضرورت بازاندیشی در اهداف، روش ها و نقش های تربیتی را بیش از پیش آشکار کرده است. در این میان، آموزش وپرورش انسان محور با تاکید بر کرامت انسانی، رشد همه جانبه، تفکر انتقادی، خلاقیت، مسئولیت پذیری و تعامل اجتماعی، می تواند چارچوبی مناسب برای مواجهه با تحولات ناشی از هوش مصنوعی فراهم آورد. هدف این مقاله، تبیین الزامات و مولفه های آموزش وپرورش انسان محور در عصر هوش مصنوعی و بررسی چگونگی بهره گیری مسئولانه از ظرفیت های این فناوری در خدمت رشد انسان است. یافته های پژوهش نشان می دهد که هوش مصنوعی، در صورت استفاده هدفمند و اخلاق مدار، می تواند با شخصی سازی فرایند یادگیری، تسهیل دسترسی به منابع آموزشی، ارائه بازخورد مستمر و حمایت از معلمان، کیفیت آموزش را ارتقا دهد؛ بااین حال، چالش هایی همچون کاهش تعاملات انسانی، وابستگی فناورانه، نقض حریم خصوصی، سوگیری الگوریتمی و تضعیف استقلال فکری یادگیرندگان، ضرورت حفظ محوریت انسان را برجسته می سازد. بر این اساس، تحقق آموزش وپرورش انسان محور مستلزم بازتعریف نقش معلم به عنوان هدایتگر و مربی، تقویت سواد هوش مصنوعی و اخلاق دیجیتال، توسعه شایستگی های انسانی و ایجاد چارچوب های روشن برای استفاده مسئولانه از فناوری است. در نهایت، هوش مصنوعی باید نه جایگزین انسان، بلکه ابزاری در خدمت شکوفایی استعدادها، تعالی اخلاقی و تحقق یادگیری معنادار تلقی شود.کلیدواژه ها: آموزش وپرورش انسان محور؛ هوش مصنوعی؛ یادگیری شخصی سازی شده؛ شایستگی های انسانی؛ اخلاق فناوری