تاثیر آموزش مبتنی بر تجربه های واقعی زندگی بر افزایش انگیزه و مشارکت فعال دانش آموزان

آموزش زمانی می تواند بیشترین تاثیر را بر یادگیری دانش آموزان داشته باشد که میان محتوای آموزشی و زندگی واقعی آنان ارتباط معناداری ایجاد کند. بسیاری از دانش آموزان زمانی که مطالب درسی را جدا از تجربه های روزمره، نیازهای واقعی و مسائل محیط زندگی خود می بینند، انگیزه کمتری برای یادگیری و مشارکت در فعالیت های آموزشی نشان می دهند. در مقابل، آموزش مبتنی بر تجربه های واقعی زندگی تلاش می کند مفاهیم درسی را با موقعیت هایی پیوند دهد که دانش آموزان در خانواده، مدرسه، محله، جامعه و محیط پیرامون خود با آنها مواجه هستند. در این رویکرد، دانش آموز صرفا دریافت کننده اطلاعات نیست، بلکه به عنوان یادگیرنده ای فعال، جست وجوگر، تصمیم گیرنده و مشارکت کننده در فرایند یادگیری حضور پیدا می کند. هدف مقاله حاضر بررسی تاثیر آموزش مبتنی بر تجربه های واقعی زندگی بر افزایش انگیزه و مشارکت فعال دانش آموزان است. این مقاله با رویکرد توصیفی تحلیلی و با استفاده از مطالعات و مباحث نظری حوزه یادگیری تجربی، یادگیری معنادار، یادگیری موقعیتی و آموزش فعال تدوین شده است. یافته های نظری نشان می دهد که ارتباط دادن محتوای درسی با تجربه های واقعی می تواند موجب افزایش احساس معناداری یادگیری، تقویت انگیزه درونی، افزایش اعتمادبه نفس، رشد احساس مسئولیت، تقویت مهارت حل مسئله، افزایش تعامل میان دانش آموزان و معلم و گسترش مشارکت فعال در کلاس شود. همچنین استفاده از موقعیت های واقعی، پروژه های کاربردی، مسئله های زندگی روزمره، مشاهده محیط، فعالیت های گروهی و فرصت انتخاب می تواند کلاس درس را از محیطی صرفا انتقال دهنده اطلاعات به محیطی پویا و تجربه محور تبدیل کند. البته اجرای موفق این رویکرد نیازمند آمادگی معلم، انعطاف پذیری برنامه درسی، توجه به تفاوت های فردی و فراهم کردن محیطی امن برای مشارکت دانش آموزان است. بر اساس نتایج، آموزش مبتنی بر تجربه های واقعی زندگی می تواند به عنوان یکی از رویکردهای موثر برای افزایش انگیزه، مشارکت و کیفیت یادگیری دانش آموزان مورد توجه مدارس و معلمان قرار گیرد.کلیدواژه ها: تجربه واقعی، انگیزه تحصیلی، مشارکت فعال، یادگیری معنادار، دانش آموز