کلمات کلیدی:کلاس معکوس، کلاس سنتی، ارزشیابی آموزشی، استرس تحصیلی، ارزشیابی فرایندی، یادگیری فعال.

پژوهش حاضر با هدف بررسی و واکاوی تاثیر تکنیک های روان شناسی تربیتی بر ارتقای کیفیت مدیریت کلاس های مجازی و شکل گیری تعامل پایدار یادگیرندگان به مرحله اجرا درآمد. این مطالعه بر اساس رویکرد توصیفی–تحلیلی و با بهره گیری از شیوه مرور سیستماتیک منابع، مقالات و داده های معتبر پایگاه های علمی–پژوهشی در حوزه یادگیری الکترونیکی انجام شد. جامعه مورد بررسی شامل تجارب زیسته و مدل های آموزشی طراحی شده در محیط های مجازی بود که اطلاعات آن با روش سندکاوی و فرم های استاندارد فیش برداری گردآوری گردید. به منظور پردازش داده ها، مدل تحلیل مضمون (تحلیل تماتیک) و چارچوب مفهومی انگیزش شناختی و خودتنظیمی به کار گرفته شد تا متغیرها دسته بندی شوند. روند پژوهش نشان داد که فقدان پیوستگی عاطفی، ضعف در ساختار انگیزشی و غیبت حضور فعال معلم از عوامل عمده گسست تعاملی در کلاس های برخط هستند. نتایج به دست آمده نشان داد که کاربست تکنیک های تقویت مثبت، خودتنظیمی، بازخورد به موقع و بازنمایی نقش فعال فراگیران، نقشی کلیدی در نظم بخشی مجازی ایفا می کند. یافته ها موید آن است که اتکا بر اصول شناخت گرایی و انسان گرایی سبب کاهش چشمگیر افت تحصیلی، افزایش تاب آوری شناختی و تثبیت تعاملات دوسویه کلاسی می گردد. همچنین مشخص شد مدیریت انطباقی مبتنی بر روان شناسی تربیتی می تواند انزوای دیجیتال را برطرف کرده و مشارکت پایدار یادگیرندگان را رقم بزند. در نهایت، تلفیق راهبردهای انگیزشی با بسترهای مدرن آموزش برخط، محیطی پویا، معنادار و منعطف جهت استمرار فعالیت های مشارکتی ایجاد می نماید.

کلیدواژه ها:

واژگان کلیدی : روان شناسی تربیتی ، مدیریت کلاس مجازی ، تعامل پایدار ، آموزش الکترونیکی ، انگیزش یادگیرندگان.