بررسی تاثیر ارزشیابی همسالان برخورد کارآمدی واسترس تحصیلی دانش آموزان

هدف از پژوهش حاضر، بررسی تاثیر ارزشیابی همسالان بر خودکارآمدی و استرس تحصیلی دانش آموزان بود. این پژوهش از نظر هدف، کاربردی و از حیث روش اجرا، نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون-پس آزمون همراه با گروه کنترل بود. جامعه آماری پژوهش را کلیه دانش آموزان تشکیل دادند که از میان آن ها، نمونه ای به حجم معین با روش نمونه گیری تصادفی خوشه ای انتخاب و به تصادف در دو گروه آزمایش و کنترل جای دهی شدند. برای گردآوری داده ها، از پرسشنامه های استاندارد خودکارآمدی تحصیلی و استرس تحصیلی در دو مرحله پیش آزمون و پس آزمون استفاده گردید. برنامه مداخله ای ارزشیابی همسالان در قالب جلسات آموزشی مدون برای گروه آزمایش اجرا شد، در حالی که گروه کنترل آموزش های متداول را دریافت نمودند. مدل تحلیل مطالب و ارزیابی داده ها با استفاده از شاخص های آمار توصیفی و آزمون تحلیل کوواریانس تک متغیره و چندمتغیره (مانکووا) در نرم افزار آماری انجام گرفت. یافته های حاصل از پژوهش نشان داد که پس از کنترل اثرات پیش آزمون، تفاوت معناداری میان میانگین نمرات گروه ها در مرحله پس آزمون وجود دارد. بر اساس نتایج به دست آمده، اجرای ارزشیابی همسالان موجب افزایش معنادار خودکارآمدی تحصیلی در دانش آموزان گروه آزمایش شد. همچنین، نتایج حاکی از کاهش چشمگیر میزان استرس و اضطراب تحصیلی دانش آموزان در اثر مشارکت در فرایند ارزشیابی همسالان بود. در تبیین این یافته ها می توان گفت که مشارکت فعال در ارزیابی عملکرد همکلاسی ها، به درک بهتر معیارهای یادگیری و کاهش ابهام کمک می کند. در نهایت، این روش با تقویت حس تسلط و مسئولیت پذیری، بستر مناسبی برای بهبود باورهای انگیزشی و ارتقای سلامت روان دانش آموزان فراهم می سازد. از این رو، به معلمان و دست اندرکاران نظام آموزشی پیشنهاد می شود از رویکرد ارزشیابی همسالان به عنوان ابزاری موثر در فرایند یاددهی-یادگیری بهره گیرند.

کلیدواژه ها:

کلمات کلیدی: ارزشیابی همسالان ، خودکارآمدی تحصیلی ، استرس تحصیلی ، سنجش تکوینی ، دانش آموزان.