بررسی رابطه احساس حضور اجتماعی با مشارکت دانش آموزان درکلاس های مجازی

پژوهش حاضر با هدف بررسی رابطه بین احساس حضور اجتماعی با میزان مشارکت فعال دانش آموزان در کلاس های مجازی انجام شد. روش پژوهش از نوع توصیفی–همبستگی بود و جامعه آماری آن را کلیه دانش آموزان شاغل به تحصیل در بستر آموزش های برخط تشکیل دادند که بر اساس جدول کرجسی و مورگان، نمونه ای مناسب به شیوه نمونه گیری تصادفی خوشه ای انتخاب شد. ابزار گردآوری داده ها شامل پرسشنامه های استاندارد «حضور اجتماعی» و «مشارکت کلاسی دانش آموزان» بود که روایی صوری و سازه و پایایی آن ها با ضریب آلفای کرونباخ به تایید رسید. جهت تجزیه و تحلیل داده ها، از آزمون های آماری توصیفی و استنباطی شامل ضریب همبستگی پیرسون و رگرسیون چندگانه هم زمان با استفاده از نرم افزار SPSS بهره گرفته شد. یافته های مدل تحلیل داده ها نشان داد که بین احساس حضور اجتماعی و ابعاد آن (تعامل عاطفی، ارتباط آزاد و پیوستگی گروهی) با مشارکت تحصیلی دانش آموزان، رابطه مثبت و معناداری وجود دارد ($p < ۰.۰۱$). همچنین نتایج تحلیل رگرسیون مشخص کرد که مولفه های حضور اجتماعی توانایی پیش بینی معنادار و تبیین تغییرات سطح مشارکت یادگیرندگان را در محیط یادگیری الکترونیکی دارند. بر این اساس، می توان نتیجه گرفت تقویت حس تعلق و تعاملات اجتماعی در بسترهای مجازی، انگیزه و درگیری شناختی-رفتاری دانش آموزان را ارتقا می دهد.

کلیدواژه ها:

کلمات کلیدی:حضور اجتماعی ، مشارکت دانش آموزان ، کلاس های مجازی ، آموزش الکترونیکی ، تعامل یادگیرنده.