راهکارهای فناوری محور برای کاهش حواس پرتی دانش آموزان از تلفن همراه و شبکه های اجتماعی

استفاده گسترده از تلفن های همراه و شبکه های اجتماعی در میان دانش آموزان، به یکی از چالش های عمده نظام آموزشی در قرن بیست و یکم تبدیل شده است. فناوری های دیجیتال با وجود مزایای آموزشی، در صورت استفاده کنترل نشده موجب حواس پرتی، کاهش تمرکز تحصیلی، افت عملکرد تحصیلی و بروز مشکلات روان شناختی نظیر اضطراب و افسردگی می شوند. پژوهش حاضر با هدف شناسایی و تحلیل راهکارهای فناوری محور برای کاهش حواس پرتی دانش آموزان از تلفن همراه و شبکه های اجتماعی انجام شد. روش پژوهش از نظر هدف، کاربردی و از نظر جمع آوری داده ها، توصیفی-پیمایشی بود. جامعه آماری شامل تمامی دانش آموزان مقطع متوسطه شهر تهران در سال تحصیلی ۱۴۰۲-۱۴۰۳ بود که از میان آن ها ۳۸۴ نفر به روش نمونه گیری خوشه ای چندمرحله ای انتخاب شدند. ابزار گردآوری داده ها، پرسشنامه محقق ساخته بود که روایی آن توسط متخصصان حوزه آموزش تایید و پایایی آن با استفاده از ضریب آلفای کرونباخ ۰/۸۹ محاسبه شد. به منظور بررسی نرمال بودن توزیع داده ها از آزمون کولموگروف-اسمیرنوف و برای آزمون فرضیه های پژوهش از آزمون تی تک نمونه ای استفاده شد. یافته ها نشان داد که تمامی راهکارهای فناوری محور شامل به کارگیری نرم افزارهای مدیریت تلفن همراه، بازی وارسازی یادگیری، بسترهای یادگیری فعال، واقعیت مجازی، واقعیت افزوده، سامانه های دستیار شخصی مبتنی بر هوش مصنوعی و کاربردهای آموزشی تعاملی بر کاهش حواس پرتی دانش آموزان تاثیر معنادار دارند. در میان این راهکارها، سامانه های مبتنی بر هوش مصنوعی و بازی وارسازی بیشترین تاثیر را داشتند. نتایج این پژوهش می تواند به برنامه ریزان آموزشی، معلمان و والدین در طراحی راهبردهای موثر برای کاهش حواس پرتی دانش آموزان از رسانه های دیجیتال یاری رساند.واژگان کلیدی: راهکارهای فناوری محور، حواس پرتی دانش آموزان، تلفن همراه، شبکه های اجتماعی، آموزش دیجیتال، تمرکز، فناوری آموزشی