بررسی تاثیر هوش مصنوعی بر مدیریت بهینه بازخورد ها وپیشگیری از فرسودگی شغلی معلمان

پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر هوش مصنوعی بر مدیریت بهینه بازخوردهای آموزشی و پیشگیری از فرسودگی شغلی معلمان انجام شد. این پژوهش از نظر هدف، کاربردی و از نظر روش، توصیفی همبستگی بود. جامعه آماری پژوهش را کلیه معلمان مدارس مقطع مورد مطالعه تشکیل دادند و نمونه آماری با استفاده از روش نمونه گیری تصادفی چندمرحله ای انتخاب شد. برای گردآوری داده ها از پرسشنامه استفاده از هوش مصنوعی، پرسشنامه مدیریت بازخورد و پرسشنامه فرسودگی شغلی مسلش استفاده شد. روایی ابزارها با بهره گیری از نظر متخصصان و روایی سازه و پایایی آن ها با استفاده از ضریب آلفای کرونباخ بررسی شد. داده های گردآوری شده با استفاده از شاخص های آمار توصیفی، ضریب همبستگی پیرسون و مدل یابی معادلات ساختاری تحلیل شدند. در مدل تحلیل، استفاده از هوش مصنوعی به عنوان متغیر مستقل، مدیریت بهینه بازخورد به عنوان متغیر میانجی و فرسودگی شغلی معلمان به عنوان متغیر وابسته در نظر گرفته شد. نتایج به دست آمده نشان داد که استفاده هدفمند از هوش مصنوعی با مدیریت سریع تر، دقیق تر و شخصی سازی شده تر بازخوردهای آموزشی رابطه مثبت و معناداری دارد. همچنین، مدیریت بهینه بازخوردها موجب کاهش بار کاری ادراک شده و افزایش خودکارآمدی حرفه ای معلمان شد. یافته ها نشان داد که استفاده از هوش مصنوعی تاثیر منفی و معناداری بر فرسودگی شغلی معلمان دارد. در این میان، خستگی عاطفی و نگرش منفی نسبت به شغل کاهش یافت و احساس موفقیت شخصی معلمان افزایش پیدا کرد. بر اساس نتایج، مدیریت بهینه بازخورد به عنوان سازوکار میانجی، نقش مهمی در پیشگیری از فرسودگی شغلی معلمان ایفا می کند. بنابراین، به کارگیری هوش مصنوعی همراه با آموزش کاربران، نظارت انسانی و حفظ استقلال حرفه ای معلمان می تواند به بهبود فرایند بازخورددهی و ارتقای سلامت شغلی آنان کمک کند.

کلیدواژه ها:

کلمات کلیدی: هوش مصنوعی ، مدیریت بازخورد ، بازخورد آموزشی ، فرسودگی شغلی ، معلمان