«خودتنظیمی و فراشناخت: آموزش شیوه های «یادگیری چگونگی یادگیری» به دانش آموزان»

در پارادایم نوین تعلیم و تربیت، انتقال صرف دانش جای خود را به توانمندسازی یادگیرندگان برای مدیریت فعالانه فرایند شناخت داده است. پژوهش حاضر با هدف تبیین نقش مهارت های خودتنظیمی و فراشناخت در آموزش شیوه های «یادگیری چگونگی یادگیری» و ارائه راهبردهای کاربردی برای هدایت دانش آموزان به سمت یادگیری مستقل انجام شده است. روش این پژوهش از نوع توصیفی-تحلیلی و مبتنی بر سنتز پژوهی اسناد و متون نظری و تجربی معتبر است. یافته ها نشان می دهد که فراشناخت با دو مولفه بنیادین «دانش شناخت» و «تنظیم شناخت» و در تعامل با چرخه های یادگیری خودتنظیم (پیش اندیشی، نظارت بر عملکرد و خودتاملی)، نقشی محوری در عمق بخشی به فهم، حل مسئله، درک مطلب و تاب آوری تحصیلی دانش آموزان ایفا می کند. هنگامی که شیوه های یادگیری به صورت راهبردهای صریح هدف گذاری، نظارت بر فهم و خودارزیابی به دانش آموزان آموزش داده می شوند، یادگیرندگان از مصرف کنندگان منفعل اطلاعات به یادگیرندگانی مستقل، راهبردی و مادام العمر تبدیل می گردند. در پایان، بسته ای از دلالت های کاربردی برای معلمان شامل مدل سازی تفکر با صدای بلند، طراحی بازخوردهای فراشناختی و بسترسازی برای عاملیت یادگیرنده تدوین و ارائه شده است.

کلیدواژه ها:

یادگیری خودتنظیم ، فراشناخت ، یادگیری چگونگی یادگیری ، عاملیت یادگیرنده ، راهبردهای شناختی ، یادگیری مستقل ، طراحی آموزشی.