تاثیر سواد هوش مصنوعی مدیران آموزشی بر عملکرد مدیریتی و اثربخشی سازمانی با نقش میانجی رهبری تحول آفرین در مدارس متوسطه

هدف پژوهش حاضر بررسی تاثیر سواد هوش مصنوعی مدیران آموزشی بر عملکرد مدیریتی و اثربخشی سازمانی با نقش میانجی رهبری تحول آفرین در مدارس متوسطه بود. این پژوهش از لحاظ هدف کاربردی، بر اساس رویکرد کمی و از حیث ماهیت داده ها از نوع توصیفی-همبستگی است که با روش پیمایشی انجام گرفته است. جامعه آماری شامل کلیه مدیران آموزشی مدارس متوسطه منطقه یک شهر تهران به تعداد ۲۳۶ نفر بود که بر اساس جدول کرجسی و مورگان، ۱۵۰ نفر به عنوان نمونه و به روش تصادفی طبقه ای انتخاب شدند. داده ها با استفاده از چهار پرسشنامه استاندارد شامل سواد هوش مصنوعی وانگ و همکاران (۲۰۲۳)، عملکرد مدیریتی توکلی نیا (۱۴۰۰)، اثربخشی سازمانی علی زکی و همکاران (۱۳۸۵) و رهبری تحول آفرین دوستدار و همکاران (۱۳۹۵) جمع آوری و با استفاده از مدل سازی معادلات ساختاری در نرم افزار SmartPLS تحلیل شدند. یافته ها نشان داد که سواد هوش مصنوعی بر عملکرد مدیریتی (β=۰.۴۲۸)، اثربخشی سازمانی (β=۰.۳۵۱) و رهبری تحول آفرین (β=۰.۶۸۱) تاثیر مثبت و معناداری دارد. همچنین رهبری تحول آفرین نقش میانجی معناداری در رابطه بین سواد هوش مصنوعی با عملکرد مدیریتی (β=۰.۲۷۰) و اثربخشی سازمانی (β=۰.۳۵۳) ایفا می کند. شاخص های برازش مدل ( SRMR=۰.۰۵۷و (NFI=۰.۹۱۳ نشان دهنده برازش مطلوب مدل پژوهش بود. نتیجه گیری می شود که سواد هوش مصنوعی به عنوان یک سرمایه استراتژیک برای مدیران آموزشی، نقشی حیاتی در ارتقای عملکرد مدیریتی و اثربخشی سازمانی ایفا می کند و رهبری تحول آفرین این تاثیر را تقویت می نماید. بنابراین طراحی برنامه های توسعه حرفه ای برای ارتقای سواد هوش مصنوعی و توانمندسازی رهبری تحول آفرین مدیران توسط سیاست گذاران آموزشی توصیه می شود.

کلیدواژه ها:

سواد هوش مصنوعی ، عملکرد مدیریتی ، اثربخشی سازمانی ، رهبری تحول آفرین ، مدارس متوسطه