مروی نظام مند بر میزان آلودگی آب آشامیدنی در نقطه مصرف به میکروپلاستیک ها

زمینه و هدف : میکروپلاستیک ها به عنوان آلاینده های نوظهور و همه جاگیر، توجه گسترده ای را در سال های اخیر به خود جلب کرده اند. ورود این ذرات به چرخه آب شهری و نهایتا آب آشامیدنی، نگرانی های جدی درباره کیفیت آب و سلامت مصرف کنندگان ایجاد کرده است. این مطالعه مروری نظام مند با هدف گردآوری و تحلیل دانش موجود در مورد حضور، ویژگی ها، منابع و پیامدهای بهداشتی میکروپلاستیک ها در آب آشامیدنی در نقطه مصرف (شامل آب شیر خانگی، آب زیرزمینی و آب بطری شده) انجام شده است.روش کار: جستجوی نظام مند در پایگاه های PubMed، Scopus، Web of Science و Google Scholar برای مقالات منتشرشده بین سال های ۲۰۱۸ تا ۲۰۲۴ انجام گرفت. از میان ۲۴۷ رکورد اولیه، پس از غربالگری، ۱۰ مطالعه با بیشترین انطباق با اهداف پژوهش برای سنتز نهایی انتخاب شدند.یافته ها: نتایج حاصل از بررسی ۱۰ مطالعه معتبر بین المللی نشان می دهد که غلظت میکروپلاستیک ها در آب آشامیدنی در نقاط مختلف جهان از صفر تا بیش از ۴۰۰۰ ذره در لیتر متغیر است. پلیمرهای پلی اتیلن (PE)، پلی پروپیلن (PP)، پلی اتیلن ترفتالات (PET) و پلی آمید (PA) به عنوان فراوان ترین پلیمرها شناسایی شده اند. اشکال غالب ذرات شامل فیبر، قطعه (fragment) و در مواردی کره هستند. شواهد نشان می دهد که شبکه لوله کشی پلاستیکی پس از تصفیه خانه، مهم ترین منبع ورود میکروپلاستیک به آب آشامیدنی است، هرچند کیفیت آب خام و کارایی فرآیندهای تصفیه نیز نقش تعیین کننده ای دارند. رسوبات درون لوله ها به عنوان مخزن (sink) برای میکروپلاستیک ها عمل کرده و می توانند در شرایط ناپایداری، مجددا ذرات را آزاد کنند. برآورد مواجهه روزانه انسان با میکروپلاستیک از طریق آب آشامیدنی در مطالعات مختلف بین ۰٫۰۱۵ تا ۱٫۸۵ ذره به ازای هر کیلوگرم وزن بدن در روز گزارش شده است.

کلیدواژه ها:

میکروپلاستیک ، آب آشامیدنی ، آب شیر ، شبکه توزیع ، آلودگی ، ارزیابی ریسک