کاربرد الگوی اقتصاد چرخشی در صنایع بریکت سازی و تاثیر آن بر بهره وری منابع و پایداری محیط زیست

صنایع بریکت سازی به عنوان یکی از بخش های مهم صنایع فلزی و انرژی، با چالش هایی نظیر مصرف بالای منابع اولیه، تولید حجم قابل توجهی از پسماندهای صنعتی و اثرات زیست محیطی همراه هستند. در این راستا، اقتصاد چرخشی به عنوان یک رویکرد نوین مدیریتی می تواند نقش موثری در بهینه سازی مصرف منابع و کاهش پیامدهای منفی زیست محیطی ایفا کند. هدف این پژوهش بررسی نقش اقتصاد چرخشی در افزایش بهره وری منابع و کاهش اثرات زیست محیطی در صنعت بریکت سازی است. روش تحقیق از نوع توصیفی–تحلیلی بوده و با استفاده از مطالعات اسنادی، داده های صنعتی و رویکرد تحلیل چرخه عمر (LCA) انجام شده است. یافته های پژوهش نشان می دهد که به کارگیری اصول اقتصاد چرخشی موجب کاهش مصرف انرژی، استفاده مجدد از پسماندهای صنعتی و کاهش قابل توجه آلاینده های زیست محیطی می شود. همچنین نتایج بیانگر آن است که این رویکرد از طریق بهینه سازی جریان مواد و افزایش بهره وری منابع، می تواند به بهبود عملکرد اقتصادی واحدهای تولیدی نیز منجر شود. در مجموع، اقتصاد چرخشی به عنوان یک راهبرد کلیدی، نقش مهمی در ارتقای پایداری محیط زیست و افزایش کارایی در صنعت بریکت سازی ایفا می کند.

کلیدواژه ها:

اقتصاد چرخشی ، بریکت سازی ، بهره وری منابع ، پایداری محیط زیست ، بازیافت صنعتی ، مدیریت پسماند