کاربرد فناوری نانو در بسته بندی های ضدمیکروبی برای افزایش ایمنی فرآورده های غذایی با منشاء دامی

امروزه تامین ایمنی مواد غذایی به ویژه فرآورده های با منشاء دامی که به دلیل ترکیبات مغذی خود بسیار مستعد فساد میکروبی هستند، به یک دغدغه جهانی تبدیل شده است. روش های سنتی نگهداری نظیر استفاده از مواد شیمیایی نگهدارنده با چالش هایی مانند ایجاد مقاومت میکروبی و باقیمانده های سموم مواجه هستند. در این راستا فناوری نانو به عنوان یک رویکرد تحول آفرین در صنعت بسته بندی مواد غذایی مطرح شده است. این مقاله مروری به بررسی کاربرد نانومواد در بسته بندی های ضدمیکروبی برای افزایش ایمنی فرآورده های دامی می پردازد. نانومواد فلزی نظیر نانوذرات نقره، اکسید روی و اکسید تیتانیوم، به دلیل نسبت سطح به حجم بالا و خواص فیزیکوشیمیایی منحصربه فرد، قادر به تخریب غشای میکروارگانیسم ها و مهار تشکیل زیست لایه (Biofilm) -یک اجتماع سازمان یافته از میکروارگانیسم ها -باکتری ها، قارچ ها و مخمرها- هستند. همچنین سیستم های ریز پوشانی (نانوانکپسولاسیون) با تثبیت ترکیبات زیست فعال نظیر اسانس های گیاهی و فلاونوئیدها، امکان رهایش کنترل شده و افزایش طولانی مدت اثر ضدمیکروبی را فراهم می آورند. این مطالعه نشان می دهد که بسته بندی های نانوکامپوزیتی مبتنی بر پلیمرهای زیست تخریب پذیر مانند کیتوزان، ضمن بهبود خواص مکانیکی و سدکنندگی، می توانند عمر مفید گوشت و فرآورده های لبنی را به میزان قابل توجهی افزایش دهند. با این حال چالش های مهمی نظیر مهاجرت نانوذرات به ماده غذایی، سمیت بالقوه و نبود مقررات استاندارد، نیازمند ارزیابی های دقیق سم شناسی و تدوین چارچوب های نظارتی مناسب پیش از تجاری سازی گسترده این فناوری است.

کلیدواژه ها:

بسته بندی فعال ، نانوذرات ، ایمنی مواد غذایی ، فرآورده های دامی ، اثر ضدمیکروبی