بررسی شاخص جهانی امنیت غذایی بر پایه رشد بهره وری کشاورزی در ایران

امنیت غذایی یکی از مهم ترین شاخص های توسعه پایدار و از اساسی ترین نیازهای جوامع انسانی به شمار می رود که تحت تاثیر عوامل مختلف اقتصادی، اجتماعی، زیست محیطی و کشاورزی قرار دارد. در این میان، بهره وری کشاورزی نقش مهمی در افزایش تولید مواد غذایی، کاهش وابستگی به واردات و بهبود شاخص جهانی امنیت غذایی ایفا می کند. پژوهش حاضر با هدف بررسی شاخص جهانی امنیت غذایی بر اساس رشد بهره وری کشاورزی در ایران طی دوره زمانی ۲۰۱۰ تا ۲۰۲۳ انجام شده است. این تحقیق از نظر هدف کاربردی و از نظر روش اجرا، توصیفی تحلیلی با رویکرد مروری است. داده های مورد نیاز از گزارش های سازمان خواربار و کشاورزی ملل متحد (FAO)، صندوق بین المللی پول (IMF)، برنامه توسعه سازمان ملل متحد (UNDP)، شاخص جهانی امنیت غذایی (GFSI) و سایر منابع علمی معتبر گردآوری شده است.نتایج پژوهش نشان می دهد که شاخص های پیشرفت فناوری، حمایت های سیاستی و سرمایه گذاری اقتصادی در بخش کشاورزی ایران طی دوره مورد مطالعه روندی افزایشی داشته و این موضوع موجب بهبود نسبی بهره وری کشاورزی و ارتقای امنیت غذایی کشور شده است. در مقابل، تغییرات اقلیمی، نوسانات بارش، محدودیت منابع آب و افزایش مخاطرات زیست محیطی همچنان از مهم ترین چالش های تاثیرگذار بر پایداری امنیت غذایی ایران محسوب می شوند. همچنین یافته ها بیانگر آن است که توسعه فناوری های نوین کشاورزی، تقویت زیرساخت های تولید و توزیع، حمایت از سرمایه گذاری و اتخاذ سیاست های پایدار مدیریت منابع طبیعی می تواند نقش موثری در بهبود شاخص جهانی امنیت غذایی ایران داشته باشد. بر این اساس، برنامه ریزی جامع و بلندمدت در بخش کشاورزی برای دستیابی به امنیت غذایی پایدار ضروری است.

کلیدواژه ها:

امنیت غذایی ، بهره وری کشاورزی ، شاخص جهانی امنیت غذایی ، توسعه کشاورزی ، ایران