رابطه هوش اخلاقی با کیفیت یادگیری و عشق به یادگیری در دانش آموزان پسر پایه ششم ابتدایی در شهر بابل

چکیده یکی از عناصر اساسی تکوین و توسعه و عوامل فرهنگی، اقتصادی و اجتماعی هر جامعه، نظام آموزش و پرورش آن است. مساله عشق به یادگیری و کیفیت یادگیری دانش آموزان مهم است که باید اثر انواع هوش ها از جمله هوش اخلاقی و ابعاد آن را بر یادگیری بررسی نمود. هدف از این پژوهش بررسی و مطالعه تاثیرات هوش اخلاقی و ابعاد آن و رابطه آن با عشق به یادگیری و کیفیت یادگیری دانش آموزان دوره ششم ابتدایی بابل است. روش تحقیق، پیمایشی و سطح تحلیل، خرد بود. شیوه نمونه گیری، خوشه ای چندمرحله ای متناسب با حجم جمعیت هر مدرسه است و حجم نمونه طبق جدول مورگان 240 نفر بود. ابزار گردآوری دادهها، پرسشنامه استاندارد عشق به یادگیری مک فارلین(فارلین، 2003)، پرسشنامه هوش اخلاقی بوربا و کیفیت یادگیری رحمانی آخکند(1389) است. روش تجزیه و تحلیل داده ها، آزمون مقایسه میانگین، ضریب همبستگی پیرسون و تحلیل رگرسیون چندمتغیره با استفاده از نرم افزار SPSS است. از اعتبار صوری جهت سنجش اعتبار استفاده شد و ضریب آلفای کرونباخ برای متغیرهای تحقیق بالاتر از 70/0 بوده که نشان دهنده پایا بودن آن است. یافته های پژوهش نشان داد که بین میزان هوش اخلاقی و ابعاد آن با میزان عشق به یادگیری و کیفیت یادگیری دانش آموزان رابطه معنادار مثبت و مستقیم وجود دارد. یعنی هر چه هوش اخلاقی و ابعاد آن بالا تر شود، میزان عشق به یادگیری و کیفیت یادگیری دانش آموزان افزایش می یابد. در بین ابعاد هوش اخلاقی، بعد بردباری با ضریب 470/0 با میزان کیفیت یادگیری و با ضریب 501/0 بیشترین همبستگی را با میزان عشق به یادگیری داشته اند. نتایج تحلیل رگرسیون نشان داد که هوش اخلاقی و ابعاد آن، 3/41 درصد از واریانس متغیر وابسته میزان کیفیت یادگیری و حدود 3/49 درصد از واریانس متغیر وابسته میزان عشق به یادگیری را تبیین و پیش بینی می کنند. نتیجه این که برای افزایش در میزان میزان عشق به یادگیری و میزان کیفیت یادگیری دانش آموزان بایستی به هوش اخلاقی و ابعاد آن خصوصا بعد بردباری توجه زیادی نمود. واژگان کلیدی: کیفیت یادگیری، عشق به یادگیری، هوش اخلاقی، دانش آموز.

کلیدواژه ها:

کیفیت یادگیری ، عشق به یادگیری ، هوش اخلاقی