طراحی داستان های کوتاه و روایت های ادبی خلاقانه بر پایه مفاهیم انتزاعی ریاضی برای دانش آموزان

آموزش مفاهیم انتزاعی ریاضی همواره یکی از چالش های بنیادین در نظام تعلیم و تربیت به شمار می رود. ساختار مجرد، نمادین و غیرملموس این دانش غالبا موجب بروز اضطراب ریاضی، کاهش انگیزه درونی و یادگیری سطحی در میان دانش آموزان می شود. رویکرد تلفیق رشته ای به ویژه پیوند میان ادبیات داستانی و ریاضیات، راهکاری نوین برای ملموس سازی مفاهیم ذهنی و انسانی سازی دانش ریاضی است. این پژوهش با هدف واکاوی ابعاد نظری و ارائه الگوی عملی طراحی داستان های کوتاه و روایت های خلاقانه ادبی بر پایه مفاهیم انتزاعی ریاضی سامان یافته است. روش پژوهش، کیفی و مبتنی بر روش تحلیل اسنادی و سنتزپژوهی آموزشی است که در آن چارچوب های نظریه شناختی، روایت شناسی آموزشی و الگوهای تلفیق برنامه درسی مورد بررسی نقادانه قرار گرفته اند. یافته ها نشان می دهد که تبدیل تعاریف، اصول و عملگرهای مجرد ریاضی نظیر مفهوم بی نهایت، اعداد گنگ، مجموعه های تهی، ابعاد هندسی و نظریه احتمالات به کنش های داستانی، شخصیت پردازی های استعاری و پیرنگ های تمثیلی، به طور معناداری انتقال ادراکی را تسهیل می کند، اضطراب شناختی را فرومی نشاند و قدرت حل مسئله و تخیل علمی دانش آموزان را افزایش می دهد. بر این اساس، چارچوبی شش مرحله ای شامل مفهوم گزینی ریاضی، تطبیق استعاری، طراحی پیرنگ، شخصیت پردازی پارادوکسیکال، خلق چالش داستانی و بازگشت مفهومی به ریاضیات تدوین و عرضه گردیده است.

کلیدواژه ها:

آموزش تلفیقی ، روایت شناسی آموزشی ، ادبیات داستانی ، مفاهیم انتزاعی ریاضی ، اضطراب ریاضی ، خلاقیت کلامی ریاضی