بررسی تاثیر رویکردهای مدیریتی نظم بخشی غیرسخت گیرانه ی معاون آموزشی بر کاهش نرخ تخلفات رفتاری در محیط آموزشی

هدف پژوهش حاضر، بررسی و تحلیل اثرگذاری رویکردهای مدیریتی نظم بخشی غیرسخت گیرانه توسط معاون آموزشی بر کاهش نرخ تخلفات رفتاری دانش آموزان در محیط آموزشی است. این مطالعه در پی آن است تا مشخص کند چگونه تغییر استراتژی های مدیریتی از مدل های کنترل گر و تنبیه محور به سوی مدل های حمایتی و انسان محور، می تواند منجر به بهبود نظم محیطی و کاهش رفتارهای ناهماهنگ در مدارس گردد.نظم و انضباط آموزشی یکی از مولفه های اساسی در ایجاد محیطی امن، پویا و مساعد برای یادگیری است. با این حال، نحوه اعمال نظم می تواند به اندازه خود نظم، بر رفتار دانش آموزان، روابط میان اعضای مدرسه و کیفیت فضای آموزشی اثرگذار باشد. رویکردهای سنتی که عمدتا بر تنبیه، تهدید، سرزنش و اعمال محدودیت های شدید متکی هستند، اگرچه ممکن است در کوتاه مدت موجب توقف برخی رفتارهای نامطلوب شوند، در بسیاری از موارد قادر به ایجاد تغییر پایدار در الگوهای رفتاری نیستند. در مقابل، رویکرد مدیریتی نظم بخشی غیرسخت گیرانه برترکیبی از قاطعیت، حمایت، گفت وگو، مشارکت، اصلاح رفتار، مسئولیت پذیری و پیشگیری .تاکید دارداین مقاله با روش مروری تحلیلی و با استفاده از یافته های پژوهش های معتبر داخلی و بین المللی تدوین شده است. شواهد پژوهشی نشان می دهد که انضباط مثبت، روابط حمایتی میان کارکنان و دانش آموزان، مشارکت ذی نفعان، اجرای منصفانه مقررات، مداخله زودهنگام و استفاده محدود و هدفمند از اقدامات تنبیهی می تواند به بهبود فضای مدرسه و کاهش برخی اشکال رفتارهای مسئله دار کمک کند. بر اساس تحلیل حاضر، معاون آموزشی زمانی می تواند در کاهش تخلفات رفتاری موفق باشد که از نقش صرفا نظارتی فاصله گرفته و به یک .مدیر رفتار، تسهیلگر ارتباط، هماهنگ کننده مداخلات و الگوی عدالت و ثبات تبدیل شود

کلیدواژه ها:

نظم آموزشی ، مدیریت رفتار ، معاون آموزشی ، تخلفات رفتاری ، انضباط مثبت ، محیط آموزشی ، مدیریت مدرسه ، رفتار دانش آموز