بررسی چالش ها و راهکارهای آموزش فراگیر برای دانش آموزان با نیازهای ویژه در کلاس های درس تلفیقی ابتدایی

آموزش فراگیر (Inclusive Education) یکی از بنیادین ترین تحولات نظام های آموزشی معاصر است که بر پایه عدالت آموزشی و حق برخورداری همه کودکان از محیط های یادگیری مشترک شکل گرفته است. هدف این پژوهش، بررسی تحلیلی چالش های چندبعدی پیش روی آموزش فراگیر و تلفیقی در دوره ابتدایی و ارائه راهکارهای کاربردی و ساختاریافته جهت ارتقای اثربخشی این رویکرد است. روش پژوهش از نوع مروری-تحلیلی و مبتنی بر بررسی اسناد بالادستی، مقالات پژوهشی معتبر داخلی و بین المللی و تجارب میدانی است. یافته ها نشان می دهد چالش های اجرای آموزش فراگیر در چهار دسته کلی قرار دارند: ۱) چالش های پداگوژیکی و حرفه ای معلمان (فقدان آموزش های تخصصی و بار کاری مضاعف)، ۲) موانع فیزیکی، محیطی و کمبود ابزارهای فناورانه و توانبخشی، ۳) چالش های نگرشی و فرهنگی (نگرانی والدین دانش آموزان عادی و پذیرش ناکافی در بستر مدرسه)، و ۴) خلاءهای سیاستی، مدیریتی و حمایتی (انعطاف ناپذیری برنامه درسی و کمبود معلمان رابط). بر اساس یافته ها، راهکارهایی نظیر طراحی آموزشی جهان شمول (UDL)، تدوین برنامه آموزش فردی شده (IEP)، ارتقای صلاحیت های حرفه ای معلمان در قالب آموزش های ضمن خدمت، استقرار نظام معلم رابط و تیم پشتیبان، به کارگیری راهبرد آموزش همتایان و بسترسازی فرهنگ پذیری در انجمن اولیا و مربیان پیشنهاد گردیده است

کلیدواژه ها:

آموزش فراگیر ، کلاس های تلفیقی ، دانش آموزان با نیازهای ویژه ، دوره ابتدایی ، چالش های آموزشی ، برنامه آموزش فردی شده (IEP).