نحله های جدید تاریخ نگاری و آموزش تاریخ

از مهم ترین آفت های آموزش تاریخ در مدارس تکرار مطالب خشک و بی روح حوادث سیاسی و نظامی، در قالب تاریخ نگاری سنتی، می باشد. این امر نه تنها باعث دل زدگی دانش آموزان از تاریخ و خستگی آنان می شود، بلکه فلسفه و ضرورت آموزش این درس را نیز زیر سوال می برد. در حالی که جایگاه و کاربرد عینی و عملی هر علمی در جامعه و تاثیر آن در زندگی شخصی، امری است که قبل از شروع تدریس می باید برای فراگیران ترسیم شود. در این بین تاریخ نگاری سنتی تا حدود زیادی نمی تواند پاسخ گوی این نیاز دانش آموزان باشد. به کارگیری نحله های جدیدی هم چون: تاریخ محلی (در قالب نوین آن)، تاریخ شفاهی، تاریخ جایگزین و تاریخ خرد می تواند تاریخ را ملموس تر، کاربردی تر و جذاب تر جلوه دهد. از سوی دیگر این قبیل از نحله های تاریخ نگاری در تحریک ذائقه ی تاریخی دانش آموزان و سایر اقشار جامعه موثرتر و موفق تر می باشند، چرا که مورخان نحله های مزبور از ساز و کارهایی برخوردارند که سایر مورخان از آن بی بهره اند. بنابراین یکی از ضرورت های معلمان تاریخ جهت تدریس کارآمد، ثمربخش، تاثیرگذار و جذاب آشنایی با نحله های جدید تاریخ نگاری و تاریخ ورزی و به کارگیری آن ها در روند اموزش می باشد. پژوهش حاضر بر آن است که برخی از این سازو کارها و توانمندی های نحله های جدید تاریخ نگاری ( مطالعه ی موردی تاریخ محلی) را معرفی نماید.

کلیدواژه ها:

دانش آموز ، تاریخ ، تاریخ محلی ، تاریخ شفاهی.