مقایسه عملکرد خانواده، تمایزیافتگی خود و پرخاشگری در دانش آموزان هنرستانی و دبیرستانی

هدف پژوهش حاضر، مقایسه عملکرد خانواده، تمایزیافتگی خود و پرخاشگری در دانش آموزان هنرستانی و دبیرستانی و بررسی نقش عوامل خانوادگی و فردی در شکل گیری رفتارهای آنان بود. این پژوهش با رویکرد تحلیلی کیفی و به روش کتابخانه ای انجام شد و اطلاعات مورد نیاز از طریق بررسی و تحلیل منابع و مطالعات مرتبط گردآوری و سازمان دهی گردید. یافته ها نشان داد که عملکرد خانواده، کیفیت روابط عاطفی، میزان حمایت والدین، شیوه های تربیتی و وجود یا نبود تعارض های خانوادگی می تواند در شکل گیری رفتارهای سازگارانه یا پرخاشگرانه دانش آموزان تاثیرگذار باشد. همچنین، تمایزیافتگی خود به عنوان توانایی فرد در شناخت و مدیریت هیجانات، حفظ استقلال روانی و برقراری تعادل میان احساسات و تفکر منطقی، در کنترل واکنش های رفتاری نوجوانان اهمیت دارد. نتایج بررسی همچنین بیانگر آن بود که پرخاشگری پدیده ای چندعاملی است و ویژگی های فردی، روابط خانوادگی، محیط مدرسه و مهارت های اجتماعی در بروز آن نقش دارند. بنابراین، بهبود عملکرد خانواده، تقویت تمایزیافتگی خود، آموزش مهارت های اجتماعی و هیجانی و همکاری مستمر خانواده و مدرسه می تواند در کاهش پرخاشگری و ارتقای سازگاری دانش آموزان هنرستانی و دبیرستانی موثر باشد.

کلیدواژه ها:

عملکرد خانواده ، تمایزیافتگی خود ، پرخاشگری ، دانش آموزان هنرستانی ، دانش آموزان دبیرستانی.