رابطه سبک های دلبستگی و ویژگی های شخصیتی با تعارضات زناشویی در کارکنان آموزش و پرورش سبزوار

هدف پژوهش حاضر بررسی رابطه سبک های دلبستگی و ویژگی های شخصیتی با تعارضات زناشویی در کارکنان زن متاهل آموزش و پرورش سبزوار بود. روش تحقیق از نوع همبستگی بود. جامعه آماری را کلیه کارکنان زن متاهل آموزش و پرورش سبزوار که در سال تحصیلی ۹۲-۹۱ مشغول به کار بودند تشکیل دادند. حجم نمونه بر اساس جدول کرجسی و مورگان (۱۹۷۰) ۱۰۰ نفر تعیین گردید که به روش نمونه گیری تصادفی ساده انتخاب شدند. ابزار اندازه گیری شامل سه پرسشنامه سبک های دلبستگی کولینز و رید (۱۹۹۰)، پرسشنامه شخصیتی نئو (فرم کوتاه ۶۰ سوالی) و پرسشنامه تعارض زناشویی ثنایی و براتی (۱۳۷۵) بود. داده ها با استفاده از آمار توصیفی (فراوانی، درصد فراوانی، میانگین و انحراف استاندارد) و آمار استنباطی (ضریب همبستگی پیرسون و رگرسیون چندگانه به روش گام به گام) مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. یافته ها نشان داد که بین ویژگی های شخصیتی با تعارضات زناشویی رابطه معناداری وجود دارد و ضرایب همبستگی برای روان رنجوری (۵۴/۰)، برون گرایی (۴۶/۰-)، توافق پذیری (۵۰/۰-)، انعطاف پذیری (۴۱/۰-) و وظیفه شناسی (۳۷/۰-) در سطوح معناداری ۰۱/۰ تا ۰۴/۰ معنادار بودند. همچنین بین سبک های دلبستگی با تعارضات زناشویی رابطه معناداری وجود داشت و ضرایب همبستگی برای سبک اجتنابی (۶۲/۰)، سبک دوسوگرا (۵۰/۰) و سبک ایمن (۴۳/۰-) در سطوح معناداری ۰۰۰۱/۰ تا ۰۲/۰ معنادار بودند. نتایج تحلیل رگرسیون گام به گام نشان داد که از بین ویژگی های شخصیتی، روان رنجوری با ضریب تعیین ۲۹/۰ و از بین سبک های دلبستگی، سبک دلبستگی ناایمن اجتنابی با ضریب تعیین ۳۸/۰ به عنوان قوی ترین پیش بینی کننده های تعارضات زناشویی شناسایی شدند. در مجموع، نتایج پژوهش نشان می دهد که سبک های دلبستگی ناایمن (به ویژه اجتنابی) و ویژگی روان رنجوری، نقش مهمی در پیش بینی تعارضات زناشویی دارند و شناسایی این عوامل می تواند به مشاوران و درمانگران در طراحی مداخلات موثر برای کاهش تعارضات زناشویی کمک کند.

کلیدواژه ها:

سبک های دلبستگی ، ویژگی های شخصیتی ، تعارضات زناشویی ، کارکنان آموزش و پرورش