روش های کاهش خطاهای املایی و ضعف در تمیز شنیداری واژگان در دانش آموزان

پژوهش حاضر با هدف شناسایی، ریشه یابی و کاهش خطاهای املایی ناشی از ضعف در تمیز و دقت شنیداری واژگان در میان بیست و یک نفر از دانش آموزان پایه چهارم دبستان روستایی و مختلط حرا استران توسط اینجانب، پریسا رحمانی، انجام شد. در ابتدای سال تحصیلی، بررسی تکالیف و املای کلاسی نشان داد که دانش آموزان این پایه در تمایز واج های هم صدا، صداهای نزدیک به هم، تشخیص نشانه تشدید و ثبت صحیح کلمات دچار خطاهای مکرر و سردرگمی شناختی هستند که این نارسایی ها به افت نمرات کلاسی و اضطراب شدید آنان در هنگام نوشتن منجر شده بود. روش پژوهش در این مطالعه، اقدام پژوهی انفرادی بود که در آن از ابزارهای گردآوری اطلاعات شامل آزمون های کتبی و تشخیصی املا، چک لیست های مشاهده سازمان یافته رفتارهای شنیداری، مصاحبه های فردی تشخیصی با دانش آموزان و اولیا، و بررسی پرونده و پوشه کار دانش آموزان برای جمع آوری شواهد شماره یک استفاده کردم. پس از تحلیل یافته ها و ریشه یابی علل ضعف در پردازش واجی، مجموعه ای از مداخلات ترمیمی را طراحی و اجرا نمودم. این راهکارها شامل اجرای بازی های شناختی تقویت تمیز و تمرکز شنیداری، تمرینات بازشناسی مخارج صوتی، تنوع بخشی به روش های املانویسی فعال، اصلاح شیوه و ریتم قرائت املا توسط آموزگار، و آموزش الگوهای تقویتی خانگی به اولیا بود. پس از اجرای دوره مداخله، ارزیابی شواهد شماره دو نشان داد که خطاهای ناشی از عدم تمیز شنیداری به طور چشمگیری کاهش یافته، دقت شنیداری دانش آموزان ارتقا یافته و اعتمادبه نفس آنان در نوشتن به سطحی مطلوب رسیده است. نتایج نهایی به تایید مدیریت آموزشگاه رسید و روایی راهکارهای ترمیمی اثبات گردید.

کلیدواژه ها:

اقدام پژوهی ، خطاهای املایی ، تمیز شنیداری ، پایه چهارم ابتدایی ، زبان آموزی ، دقت شنیداری