نقش مدارس هوشمند در آینده آموزش و پرورش

مدارس هوشمند یکی از مهم ترین نمودهای تحول دیجیتال در نظام آموزش و پرورش محسوب می شوند و با بهره گیری از فناوری های نوین، محیط یادگیری را از الگوی سنتی انتقال دانش به سمت محیطی تعاملی، انعطاف پذیر و داده محور سوق می دهند. گسترش فناوری های آموزشی، هوش مصنوعی، سامانه های مدیریت یادگیری، محتوای چندرسانه ای و ابزارهای ارتباطی هوشمند، ظرفیت های تازه ای برای شخصی سازی آموزش، افزایش مشارکت دانش آموزان، بهبود ارزشیابی و ارتقای کیفیت مدیریت مدرسه ایجاد کرده است. با وجود این، هوشمندسازی مدرسه صرفا به معنای تجهیز کلاس ها به ابزارهای دیجیتال نیست، بلکه فرایندی چندبعدی است که تغییر در برنامه درسی، روش های تدریس، نقش معلم، شیوه مدیریت، فرهنگ سازمانی و ارتباط مدرسه با خانواده را نیز شامل می شود. پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش مدارس هوشمند در آینده آموزش و پرورش انجام شده و با روش مروری توصیفی و تحلیلی، مطالعات مرتبط با محیط های یادگیری هوشمند، کلاس های هوشمند، فناوری های آموزشی و سیاست های تحول دیجیتال را بررسی کرده است. یافته ها نشان می دهد مدارس هوشمند می توانند زمینه ساز شخصی سازی یادگیری، ارتقای کیفیت آموزش، توسعه مهارت های دیجیتال و تحول مدیریت آموزشی باشند؛ با این حال، موفقیت آنها به زیرساخت مناسب، توانمندسازی معلمان، عدالت دیجیتال، طراحی آموزشی مناسب و مدیریت هدفمند فناوری وابسته است. بنابراین آینده مدارس هوشمند باید بر پایه رویکردی انسان محور، تربیتی و عدالت محور طراحی شود.

کلیدواژه ها:

مدارس هوشمند ، آموزش و پرورش ، یادگیری هوشمند ، فناوری آموزشی